Hodowla

Stanowisko Zarządu Głównego PZHK z dnia 22 marca 2010 roku w sprawie programów ochrony koni rasy małopolskiej i wielkopolskiej

 

Zarząd Główny Polskiego Związku Hodowców Koni, w świe­tle zmian wpro­wa­dzo­nych od 2010 ro­ku w pro­gra­mach ochro­ny ko­ni ra­sy ma­ło­pol­skiej i wiel­ko­pol­skiej, bio­rąc pod uwa­gę opi­nie wy­ra­żo­ne przez Komisje Ksiąg Stadnych ko­ni ra­sy wiel­ko­pol­skiej i ma­ło­pol­skiej, nie mo­że re­ko­men­do­wać ho­dow­com uczest­nic­twa w no­wych pro­gra­mach dla tych ras ko­ni.

Według Komisji Ksiąg Stadnych, zmia­ny w wa­run­kach ro­do­wo­do­wych ko­ni, któ­re mo­gą być ob­ję­te no­wy­mi pro­gra­ma­mi ochro­ny, spo­wo­du­ją ogra­ni­cze­nie licz­by kla­czy chro­nio­nych i licz­by ogie­rów, któ­re mo­gą być uży­te w pro­gra­mach ochro­ny, a tym sa­mym znacz­ne za­wę­że­nie ba­zy ge­ne­tycz­nej. Zgodnie z za­ło­że­nia­mi pro­gra­mów wiel­kość po­pu­la­cji chro­nio­nej po­win­na wzra­stać do roz­mia­rów pla­no­wa­nych w 2013 ro­ku. Zmiana wzor­ca ro­do­wo­do­we­go sta­wia pod zna­kiem za­py­ta­nia osią­gnię­cie tych ilo­ści w 2013 ro­ku.

W po­przed­nim pro­gra­mie ochro­ny ko­ni ra­sy ma­ło­pol­skiej za­kła­da­no, że je­go po­wo­dze­nie po­win­no opie­rać się m.in. na za­pla­no­wa­niu co naj­mniej 10-​letniego okre­su pro­wa­dze­nia, zgod­nie z za­sa­da­mi ja­kie zo­sta­ły opra­co­wa­ne w 2004 ro­ku. Hodowcy przy­stę­pu­jąc do re­ali­za­cji pro­gra­mu, spo­rzą­dzi­li swo­je pla­ny ho­dow­la­ne i fi­nan­so­we, ma­jąc na uwa­dze m.in. ten za­pis. Obecna za­sad­ni­cza zmia­na, unie­moż­li­wia­ją­ca uczest­nic­two czę­ści kla­czy wy­ho­do­wa­nych w wy­ni­ku dzia­ła­nia po­przed­nie­go pro­gra­mu, w jed­no­znacz­ny spo­sób wie­lu ho­dow­ców z nie­go wy­klu­czy­ła. Tym sa­mym zo­sta­ło pod­wa­żo­ne za­ufa­nie ho­dow­ców do in­sty­tu­cji kie­ru­ją­cych pro­gra­ma­mi ochro­ny.

Wątpliwości Zarządu wy­wo­łu­je rów­nież pla­no­wa­na zmia­na do­ty­czą­ca za­sad kon­tro­li użyt­ko­wo­ści ko­ni uczest­ni­czą­cych w pro­gra­mach ochro­ny. Programy ochro­ny, wzo­ro­wa­ne na pro­gra­mach do­sko­na­le­nia re­ali­zo­wa­nych przez Polski Związek Hodowców Koni, do tej po­ry prze­wi­du­ją ta­kie sa­me wy­ma­ga­nia od­no­śnie prób dziel­no­ści kla­czy i ogie­rów wpi­sy­wa­nych do ksiąg. Ostrość se­lek­cji za­ło­żo­na w pro­gra­mach do­sko­na­le­nia jest na po­zio­mie po­zwa­la­ją­cym zdro­we­mu ogie­ro­wi i kla­czy, o po­praw­nej bu­do­wie i po­żą­da­nym tem­pe­ra­men­cie, uzy­skać wpis do księ­gi. Jakiekolwiek ob­ni­że­nie pro­gu te­go pod­sta­wo­we­go stop­nia se­lek­cji bę­dzie groź­ne dla ko­ni, któ­rych prze­zna­cze­niem jest użyt­ko­wa­nie wierz­cho­we lub za­przę­go­we.

Zarząd PZHK pra­gnie zwró­cić uwa­gę, że nie da się po­go­dzić obo­wią­zu­ją­cych obec­nie pro­gra­mów ochro­ny za­so­bów ge­ne­tycz­nych dla ko­ni ra­sy ma­ło­pol­skiej i wiel­ko­pol­skiej z pro­gra­ma­mi do­sko­na­le­nia. W związ­ku z po­wyż­szym od­ra­dza uczest­nic­two w no­wych pro­gra­mach ochro­ny tym ho­dow­com, któ­rzy chcą do­sko­na­lić swo­je ko­nie i po­pra­wiać ich war­tość użyt­ko­wą zgod­nie z pro­gra­ma­mi do­sko­na­le­nia ras. Decyzję o udzia­le w pro­gra­mie ochro­ny po­dej­mu­je wy­łącz­nie ho­dow­ca, któ­ry ak­cep­tu­je wa­run­ki uczest­nic­twa w nim i kon­se­kwen­cje z te­go wy­ni­ka­ją­ce.

W przy­pad­ku pod­ję­cia przez ho­dow­ców de­cy­zji o udzia­le w pro­gra­mach ochro­ny ko­ni ra­sy ma­ło­pol­skiej i wiel­ko­pol­skiej, Polski Związek Hodowców Koni, tak jak do­tych­czas, bę­dzie słu­żył im po­mo­cą w pro­wa­dze­niu ho­dow­li.

  • RSS
  • Newsletter
  • Facebook
  • Google+
  • GoldenLine
  • YouTube