Sprawy związkowe

XXIII Walny Zjazd PZHK Warszawa, Maj 2004

 

Przebieg Walnego Zjazdu

W dniach 17 – 18 ma­ja 2004 ro­ku od­był się w Warszawie XXIII Walny Zjazd Polskiego Związku Hodowców Koni. Zjazd cie­szył się du­żą fre­kwen­cją uczest­ni­ków, za­rów­no peł­nią­cych funk­cje w ra­mach struk­tur PZHK, jak też za­pro­szo­nych go­ści.

W Zjeździe bra­ło udział 87 de­le­ga­tów re­pre­zen­tu­ją­cych Wojewódzkie i Okręgowe Związki Hodowców Koni oraz 16 kie­row­ni­ków tych in­sty­tu­cji re­pre­zen­tu­ją­cych:

  • WZHK Białystok – 6 de­le­ga­tów,
  • Kujawsko-​Pomorski ZHK Bydgoszcz – 5 de­le­ga­tów,
  • Pomorski ZHK Malbork – 5 de­le­ga­tów,
  • OZHK Katowice – 4 de­le­ga­tów,
  • OZHK Kielce – 4 de­le­ga­tów,
  • OZHK Kraków – 4 de­le­ga­tów,
  • Lubelski ZHK Lublin – 6 de­le­ga­tów,
  • OZHK Łódź – 5 de­le­ga­tów,
  • Warmińsko-​Mazurski ZHK Olsztyn – 6 de­le­ga­tów,
  • Wielkopolski ZHK Poznań – 8 de­le­ga­tów,
  • OZHK Rzeszów – 7 de­le­ga­tów,
  • Zachodniopomorski ZHK Szczecin – 3 de­le­ga­tów,
  • WZHK Warszawa – 10 de­le­ga­tów,
  • OZHK Wrocław – 4 de­le­ga­tów,
  • ZHK Ziemi Lubuskiej Zielona Góra – 2 de­le­ga­tów,
  • PZHK – 1 de­le­gat

oraz po jed­nym de­le­ga­cie re­pre­zen­tu­ją­cym sek­cje sfe­de­ro­wa­ne z Polskim Związkiem Hodowców Koni oraz Sekcje Hodowców Koników Polskich, Związek Hodowców i Przyjaciół Wschodniopruskiego Konia Pochodzenia Trakeńskiego, Sekcję Hodowców Koni Sportowych, Związek Hodowców Konia Huculskiego oraz Stowarzyszenie Hodowców Polskiego Konia Gorącokrwistego.

Spośród za­pro­szo­nych 62 go­ści na Zjazd przy­by­li: Honorowy Prezes PZHK – Jerzy Domański, przed­sta­wi­cie­le Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w oso­bach: Jerzego Pilarczyka Sekretarza Stanu, Piotra Jakubowskiego Wicedyrektora Departamentu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Józefa Urbańskiego Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych , Władysława Byszewskiego – se­nio­ra Polskiej Hodowli Koni i Jeździectwa re­pre­zen­tu­ją­ce­go Agencję Nieruchomości Rolnych, Romana Jagielińskiego Prezesa Polskiego Związku Jeździeckiego, Mariana Szczypiorskiego Wiceprezesa Polskiego Związku Jeździeckiego, Moniki Słowik Prezesa Torów Wyścigów Konnych Wrocław-​Partynice, Jerzego Budnego Prezesa Polskiego Klubu Wyścigów Konnych, Dyrektorów stad ogie­rów, przed­sta­wi­cie­li świa­ta na­uki re­pre­zen­tu­ją­cych Akademie Rolnicze w Szczecinie, Poznaniu, Krakowie oraz Instytut Zootechniki w Chorzelowie, przed­sta­wi­cie­li Rady Hodowlanej PZHK oraz Marka Grzybowskiego – Prezesa Polish Prestige, re­dak­to­rów cza­so­pism o pro­ble­ma­ty­ce zwią­za­nej z koń­mi : Marka Szewczyka – „Koń Polski”, Edwarda Lewandowskiego – „Farmer”, a tak­że wie­lu za­cnych go­ści za­in­te­re­so­wa­nych pro­ble­ma­ty­ką koń­ską w kra­ju.

Po ofi­cjal­nym otwar­ciu XXIII Walnego Zjazdu PZHK przez Prezesa Andrzeja Wodę i prze­pro­wa­dze­niu po­stę­po­wa­nia pro­ce­du­ral­ne­go, pro­wa­dze­nie ob­rad po­wie­rzo­no Zbigniewowi Jaworskiemu. Następnym punk­tem pro­gra­mu o uro­czy­stym cha­rak­te­rze by­ło wrę­cze­nie od­zna­czeń pań­stwo­wych oraz od­znak ho­no­ro­wych. Wręczono Złote oraz Srebrne Krzyże Zasługi, a tak­że od­zna­ki ho­no­ro­we „Zasłużony dla Rolnictwa”. Wręczono po­nad­to Złote Odznaki PZHK na­stę­pu­ją­cym oso­bom:

  • dr Grzegorzowi Cholewińskiemu,
  • Wojciechowi Ganowiczowi,
  • Andrzejowi Gorausowi,
  • Piotrowi Jakubowskiemu,
  • Markowi Jóźwiakowskiemu,
  • Januszowi Kacperczykowi,
  • Stanisławowi Kapinosowi,
  • prof. Marianowi Kaproniowi,
  • dr Annie Nogaj,
  • Grzegorzowi Orlińskiemu,
  • Józefowi Pekańcowi,
  • Ryszardowi Szczęsnemu oraz
  • Jackowi Soborskiemu.

Honorowe człon­ko­stwo PZHK przy­zna­no Wincentemu Smolakowi oraz ho­no­ro­wą sta­tu­et­kę prof. Marianowi Budzyńskiemu. Po tej uro­czy­sto­ści Leszek Hadzlik, Prezes Wielkopolskiego Związku Hodowców Koni, w do­wód uzna­nia za do­tych­cza­so­wą dzia­łal­ność wrę­czył oko­licz­no­ścio­wy me­dal Prezesowi Andrzejowi Wodzie.

Zasadniczym punk­tem pro­gra­mu Zjazdu by­ło przed­sta­wie­nie przez Prezesa PZHK Andrzeja Wodę re­fe­ra­tu sprawozdawczo-​programowego za okres mi­nio­nej ka­den­cji. W re­fe­ra­cie na­wią­za­no do wnio­sków z po­przed­nie­go – XXII Walnego Zjazdu, a któ­re Zjazd przy­jął do re­ali­za­cji na ka­den­cję. Zostały one opu­bli­ko­wa­ne przed Zjazdem w bar­dzo ob­szer­nej for­mie w wy­daw­nic­twie „Hodowca i jeź­dziec” Nr 2 (3) 2004. W pu­bli­ka­cji tej przed­sta­wio­no wszyst­kie wnio­ski, ja­kie przy­ję­to do re­ali­za­cji na mi­nio­ną ka­den­cję przez wła­dze PZHK oraz prze­pro­wa­dzo­no na ba­zie te­go ma­te­ria­łu ana­li­zę do­ko­nań w okre­sie czte­ro­let­niej ka­den­cji.

Zwrócono też uwa­gę na pro­ble­my, z ja­ki­mi bo­ry­ka się Polski Związek Hodowców Koni za­rów­no pod wzglę­dem or­ga­ni­za­cyj­nym, a któ­re wy­ni­ka­ją z bra­ku spój­no­ści mię­dzy in­sty­tu­cja­mi szcze­bla cen­tral­ne­go i two­rzą­cy­mi się z te­go ty­tu­łu po­dzia­ła­mi na dwa sek­to­ry ho­dow­li : ho­dow­lę pań­stwo­wą bę­dą­cą w za­rzą­dzie Agencji Nieruchomości Rolnych, w ge­stii któ­rej po­zo­sta­ją Stada ogie­rów i Stadniny Koni oraz ho­dow­lę te­re­no­wą, w któ­rej rów­nież spię­trza­ją się pro­ble­my wy­ni­ka­ją­ce z po­stę­pu­ją­ce­go pro­ce­su re­struk­tu­ry­za­cji i zmian za­cho­dzą­cych na ryn­kach kra­jo­wych i za­gra­nicz­nych. Zagadnienia te po­ru­szy­ła w swo­im ar­ty­ku­le opu­bli­ko­wa­nym na ła­mach „Konia Polskiego” Nr 6 (241) 2004 pt. „Różne pro­ble­my, je­den pre­zes” Krystyna Chmiel, któ­re w czę­ści przy­ta­czam, gdyż są one pod­su­mo­wa­niem efek­tów dzia­łal­no­ści Zarządu Głównego PZHK w okre­sie mi­nio­nej ka­den­cji ( na­su­wa się w tym miej­scu re­flek­sja nad zbież­no­ścią ty­tu­łu z rze­czy­wi­sto­ścią, gdyż pro­ble­mów jest wie­le, a do ich roz­wią­zy­wa­nia naj­czę­ściej zo­sta­je sam pre­zes).

Cyt.
„… Z re­fe­ra­tu sprawozdawczo- pro­gra­mo­we­go za­rzą­du głów­ne­go wy­ni­ka­ło, że w cią­gu mi­nio­nej ka­den­cji pew­ne nur­tu­ją­ce ho­dow­ców pro­ble­my uda­ło się za­ła­twić po my­śli wnio­sko­daw­ców. I tak za suk­ces moż­na uwa­żać prze­ję­cie przez PZHK za­dań zwią­za­nych z iden­ty­fi­ka­cją ko­ni, od­rzu­ce­nie pró­by wpro­wa­dze­nia za­ka­zu eks­por­tu ko­ni rzeź­nych i opra­co­wa­nie Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich przy­ję­te­go przez Unię Europejską, a prze­wi­du­ją­ce­go do­ta­cje dla ho­dow­ców ko­ni ro­dzi­mych ras za­gro­żo­nych wy­gi­nię­ciem…”

„… Niewątpliwym osią­gnię­ciem Związku jest roz­po­czę­cie wy­da­wa­nia wła­sne­go pi­sma pt. Hodowca i jeź­dziec…”

„… Nie uda­ło się na­to­miast wpro­wa­dze­nie jed­no­li­te­go pasz­por­tu dla ko­ni ho­dow­la­nych i spor­to­wych. Od wie­lu już lat trwa­ją też bo­je o wy­łą­cze­nie stad i stad­nin z ge­stii Ministerstwa Skarbu (za po­śred­nic­twem ANR) o po­now­ne ob­ję­cie ich nad­zo­rem Ministerstwa Rolnictwa”

„… Dała się za­uwa­żyć sprzecz­ność in­te­re­sów mię­dzy dy­rek­to­ra­mi stad ogie­rów i za­kła­dów tre­nin­go­wych a pry­wat­ny­mi ho­dow­ca­mi. Na przy­kład pierw­si do­ma­ga­li się ogra­ni­cze­nia licz­by ogie­rów pod­da­wa­nych te­sto­wi stu­dnio­we­mu pod­czas jed­ne­go tur­nu­su, a dru­dzy – ujaw­nie­nia na­zwi­ska jeźdź­ca tre­nu­ją­ce­go każ­de­go ogie­ra. Kontrowersje wy­wo­ły­wa­ła tak­że de­fi­ni­cja ra­sy wiel­ko­pol­skiej i kry­te­ria wpi­su do ksiąg stad­nych tej ra­sy, co do któ­rych za­cho­dzą cią­głe, wza­jem­nie so­bie za­prze­cza­ją­ce zmia­ny. Podzielone by­ły rów­nież zda­nia na te­mat ro­li sek­cji ra­so­wych w na­szym Związku. Honorowy pre­zes PZHK, Jerzy Domański) opto­wał za jed­no­ścią związ­ku, uwa­ża­jąc dzia­łal­ność sek­cji za roz­bi­ja­nie tej jed­no­ści. Tymczasem jed­no wca­le nie mu­si wy­klu­czać dru­gie­go. Polski Związek Hodowców Koni zaj­mu­je się wszak pro­mo­wa­niem wszyst­kich przed­sta­wi­cie­li ga­tun­ku „koń”, w któ­re­go skład wcho­dzą róż­ne ra­sy. Program ho­dow­la­ny dla każ­dej z nich po­wi­nien gwa­ran­to­wać za­cho­wa­nie sta­da pod­sta­wo­we­go ja­ko re­zer­wy ge­ne­tycz­nej sta­no­wią­cej ma­ją­tek na­ro­do­wy, a PZHK po­wi­nien stać na stra­ży ochro­ny tych za­so­bów za­rów­no przed lek­ko­myśl­ną pry­wa­ty­za­cją jak też pró­ba­mi prze­krzy­żo­wa­nia”

„… Na szczę­ście w waż­nych spra­wach wszy­scy de­le­ga­ci by­li zgod­ni. I tak, ab­so­lu­to­rium ustę­pu­ją­cym wła­dzom udzie­lo­no jed­no­gło­śnie. Jednogłośnie uzna­no też, że Andrzej Woda do­brze wy­wią­zy­wał się z obo­wiąz­ków pre­ze­sa, to­też nie zgło­szo­no in­nej kan­dy­da­tu­ry na to sta­no­wi­sko i gło­so­wa­nie oka­za­ło się tyl­ko for­mal­no­ścią”.

Reasumując na­le­ży stwier­dzić, że spo­śród 13 wnio­sków – po­stu­la­tów, bę­dą­cych wy­ni­kiem dys­ku­sji pro­wa­dzo­nej pod­czas XXIII Walnego Zjazdu PZHK w 2000 ro­ku więk­szość zo­sta­ła zre­ali­zo­wa­na z sa­tys­fak­cją dla ho­dow­li ko­ni. Niektóre z nich po­zo­sta­ją w fa­zie dal­szych dys­ku­sji z wła­dza­mi re­sor­to­wy­mi i bę­dzie­my z na­dzie­ją dzia­łać w kie­run­ku ich peł­nej re­ali­za­cji.

W związ­ku ze znacz­nym roz­mia­rem opra­co­wa­nia za­miesz­czo­ne­go w „Hodowcy i jeźdź­cu”, któ­re mia­ło sta­no­wić przy­go­to­wa­nie do dys­ku­sji na XXIII Zjazd kie­ru­ję czy­tel­ni­ka do ory­gi­nal­ne­go tek­stu te­go ar­ty­ku­łu ce­lem unik­nię­cia po­wtó­rzeń za­war­tych w nim tre­ści. Należy w tym miej­scu pod­kre­ślić, że ta­ka for­ma przy­go­to­wa­nia za­rów­no de­le­ga­tów jak też po­zo­sta­łych uczest­ni­ków Zjazdu a głów­nie ho­dow­ców oraz spo­łe­czeń­stwo za­słu­gu­je na szcze­gól­ne uzna­nie, gdyż stwa­rza grunt do me­ry­to­rycz­nej dys­ku­sji na na­stęp­nym, XXIII Walnym Zjeździe , co na­le­ży stwier­dzić, że do­sko­na­le zda­ło eg­za­min.

Na kan­wie te­go stwier­dze­nia oraz w opar­ciu o kon­struk­tyw­ny prze­bieg ca­łe­go Zjazdu, je­go przy­go­to­wa­nie i otwar­ty cha­rak­ter na­su­wa się jed­nak pew­na re­flek­sja nad za­an­ga­żo­wa­niem okre­ślo­ne­go gro­na osób po­dej­mu­ją­cych na za­sa­dach spo­łecz­nych, dla wspól­ne­go do­bra pol­skiej ho­dow­li ko­ni wie­le kon­struk­tyw­nych dzia­łań, po­ko­nu­jąc wie­le ba­rier na­tu­ry for­mal­nej i or­ga­ni­za­cyj­nej, któ­re win­ny się spo­tkać z głę­bo­kim sza­cun­kiem i uzna­niem, co w efek­cie fi­nal­nym Zjazdu mia­ło miej­sce. Jednakże w to­ku ob­rad moż­na by­ło od­czu­wać nie­do­syt wy­ni­ka­ją­cy z bra­ku od­po­wied­nie­go uzna­nia, któ­re win­no być w tym szcze­gól­nym okre­sie wy­ra­zem jed­no­ści w dzia­ła­niu wszyst­kich zrze­szo­nych w PZHK, jak też in­sty­tu­cji, z któ­ry­mi PZHK współ­pra­cu­je. Myślę w tym miej­scu o wy­ra­zach uzna­nia za­rów­no ze stro­ny Resortu Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Agencji Nieruchomości Rolnej, a przede wszyst­kim ho­dow­ców, któ­rych na Zjeździe re­pre­zen­to­wa­li de­le­ga­ci. Warto się też w tym miej­scu za­sta­no­wić nad przy­czy­na­mi ist­nie­ją­cej sy­tu­acji, at­mos­fe­rze kon­tro­wer­sji, a na­wet ne­ga­cji, se­pa­ra­ty­stycz­nych dą­żeń i wie­lu in­nych zja­wisk cha­rak­te­ry­stycz­nych dla obec­nej sy­tu­acji go­spo­dar­czej i po­li­tycz­nej w kra­ju.

Wydaje się, że uzdro­wie­nie tej sy­tu­acji nie jest ła­twe, a przy­czyn na­le­ża­ło­by upa­try­wać w po­wszech­nie zna­nej at­mos­fe­rze nie­ła­du po­li­tycz­ne­go i go­spo­dar­cze­go, ja­ki za­pa­no­wał od pew­ne­go cza­su w kra­ju. Ten kli­mat prze­no­si się bo­wiem na wszyst­kie szcze­ble ży­cia spo­łecz­ne­go, w tym rów­nież na or­ga­ni­za­cję ho­dow­li ko­ni. Charakterystycznym jest od­cho­dze­nie od bu­do­wy stra­te­gii or­ga­ni­za­cyj­nej, a do­mi­no­wać za­czy­na­ją spra­wy dru­go­rzęd­ne, czę­sto ma­ją­ce pod­ło­że in­dy­wi­du­al­nych in­te­re­sów i am­bi­cji. Z te­go też ty­tu­łu mot­to XXIII Walnego Zjazdu PZHK „O jed­ność pol­skiej ho­dow­li ko­ni”, któ­re­go krze­wi­cie­lem jest Prezes Andrzej Woda, jest jed­nym z naj­waż­niej­szych za­gad­nień, gdyż mó­wiąc jed­nym gło­sem mo­że­my wie­le pro­ble­mów roz­wią­zać i pro­wa­dzić ho­dow­lę ko­ni w Polsce wła­ści­wym to­rem.

Strony: 1 2 3