Sprawy związkowe

XXVII Walny Zjazd Delegatów Polskiego Związku Hodowców Koni, Maj 2012

 

Sprawozdanie z działalności Polskiego Związku Hodowców Koni
w latach 2008-2011

Minione czte­ry lata to jeden z naj­trud­niej­szych okre­sów dla hodow­li i hodow­ców koni. Kryzys, któ­ry zaczął się w 2008 roku, w spo­sób szcze­gól­ny odbił się na hodow­li koni i żaden inny dział rol­nic­twa nie odczuł go tak bole­śnie. Zbiegł się w cza­sie z głę­bo­ką trans­for­ma­cją całe­go Polskiego rol­nic­twa, a szcze­gól­nie pol­skiej hodow­li koni. Proces wyco­fy­wa­nia koni z rol­nic­twa – jako siły pocią­go­wej – w więk­szo­ści kra­jów Europejskich skoń­czył się 20 – 30 lat temu, a w Polsce kil­ka, kil­ka­na­ście lat temu. Potężny prze­mysł kon­ny roz­wi­jał się w mia­rę, jak boga­ci­ły się tam­tej­sze spo­łe­czeń­stwa. Wzrastająca licz­ba chęt­nych do korzy­sta­nia z róż­ne­go rodza­ju usług kon­nych spo­wo­do­wa­ła zaha­mo­wa­nie spad­ko­wej ten­den­cji pogło­wia koni oraz dyna­micz­ny roz­wój prze­my­słu kon­ne­go. Dziś w Polsce obser­wu­je­my począ­tek tego pro­ce­su, któ­ry w boga­tej Europie Zachodniej roz­po­czął się kil­ka­dzie­siąt lat temu. Aby Polska hodow­la koni mogła się dyna­micz­nie roz­wi­jać, trze­ba zbu­do­wać rynek odbior­ców usług koń­skich – na wzór tego zbu­do­wa­ne­go przez Niemców, Francuzów czy Szwedów. Jesteśmy wystar­cza­ją­co dużym Narodem, aby ten rynek zbu­do­wać u sie­bie. To wyma­ga jed­nak ogrom­nej pra­cy, przede wszyst­kim wśród dzie­ci i mło­dzie­ży. Może naszym błę­dem jest to, że wśród naszych poten­cjal­nych klien­tów widzi­my tyl­ko milio­ne­rów, a nie potra­fi­my dostrzec zwy­kłe­go „Kowalskiego”. Kryzys uwi­docz­nił jak płyt­ki i nie­pew­ny oka­zał się rynek zbu­do­wa­ny na małej gru­pie nowo­bo­gac­kich i na Włochach, jako jedy­nych odbior­cach koni rzeź­nych. W obli­czu tych zmian nie dzi­wi fakt, że licz­ba człon­ków nasze­go Związku w cią­gu czte­rech lat zmniej­szy­ła się o pra­wie 20% – bo to dzie­je się rów­nież w hodow­li innych gatun­ków – ale nie­po­koi to, że o ile przed czte­re­ma laty pra­wie 42% ogó­łu człon­ków bra­ło udział w zebra­niach kół, to w roku 2011 już tyl­ko nie­ca­łe 33%. Niepokoi zmie­nia­ją­ca się mapa pol­skie­go rol­nic­twa i pol­skiej hodow­li koni. Dobrze, że są regio­ny gdzie hodow­la koni roz­wi­ja się dyna­micz­nie, rośnie pogło­wie koni, coraz wię­cej ludzi jeź­dzi kon­no, ale źle się dzie­je, że w czę­ści kra­ju z roku na rok regres w hodow­li jest coraz głęb­szy. Dotyczy to nie tyl­ko koni, ale też innych gatun­ków zwie­rząt. Są to regio­ny o naj­mniej­szym PKB na gło­wę miesz­kań­ca, uzna­ne za tra­dy­cyj­nie rol­ni­cze, a jed­no­cze­śnie o naj­bar­dziej roz­drob­nio­nym i naj­mniej wydaj­nym rol­nic­twie. I to głów­nie w tych regio­nach spa­da zain­te­re­so­wa­nie hodow­lą koni, a tym samym dzia­łal­no­ścią Związku. Rozwiązanie tego pro­ble­mu prze­kra­cza jed­nak moż­li­wo­ści jed­ne­go, czy nawet wszyst­kich związ­ków hodow­ców, a bez roz­sąd­nej regio­na­li­za­cji poli­ty­ki, zwłasz­cza poli­ty­ki rol­nej, pro­blem jest nie do roz­wią­za­nia.
Każdy kry­zys ma też swo­je dobre stro­ny – wyostrza „słuch” hodow­ców na potrze­by ryn­ku i eli­mi­nu­je z tego ryn­ku, głu­chych na sygna­ły, któ­re z nie­go pły­ną. Tych dobrych obec­ne trud­no­ści nie zabi­ją, a z pew­no­ścią wzmoc­nią. Nie uda­ło się też w minio­nym okre­sie roz­po­cząć solid­nej i rze­czo­wej dys­ku­sji na temat struk­tu­ry i finan­so­wa­nia dzia­łal­no­ści Związku dziś i w przy­szło­ści. Niestety, ale prze­cięt­ny hodow­ca uwa­ża, że głów­nym źró­dłem finan­so­wa­nia Związku są skład­ki człon­kow­skie, a wszel­kie opła­ty trak­tu­je tak samo jak pła­co­ne podat­ki. Niepokojące są sygna­ły wysy­ła­ne z tere­nu, aby libe­ra­li­zo­wać wymo­gi doty­czą­ce oce­ny, co stoi w jaw­nej sprzecz­no­ści z dosko­na­le­niem pogło­wia koni w tere­nie, a jed­no­cze­śnie psu­je nie naj­lep­szy rynek zby­tu. Najbardziej bole­sną spra­wą minio­nej kaden­cji była spra­wa Związku Warszawskiego, w któ­rym nasi­la­ły się róż­ne kon­flik­ty. Według mojej oce­ny, popar­tej oce­ną praw­ni­ków, Zarząd WZHK w Warszawie łamał sta­tut, a orga­ny związ­ku nie­zdol­ne były do kon­struk­tyw­ne­go dzia­ła­nia. W związ­ku z powyż­szym, na mój wnio­sek, Zarząd Główny PZHK pod­jął decy­zję o skre­śle­niu WZHK z listy człon­ków PZHK. W paź­dzier­ni­ku 2011 r. odbył się Nadzwyczajny Zjazd WZHK w Warszawie i zosta­ły wybra­ne nowe wła­dze. Na ostat­nim swo­im posie­dze­niu Zarząd Główny PZHK posta­no­wił – mimo ogrom­nych wąt­pli­wo­ści – przy­jąć na nowo Związek Warszawski w poczet człon­ków PZHK. W Związku tym nadal dzie­je się nie naj­le­piej, a Zarząd wybra­ny na nad­zwy­czaj­nym zjeź­dzie nie potra­fił wyga­sić kon­flik­tów, a nie­któ­re nowe wręcz zaini­cjo­wał. Ta osta­nia decy­zja Zarządu PZHK to jed­nak kre­dyt zaufa­nia wobec WZHK w Warszawie i mam nadzie­ję, że tam­tej­si dzia­ła­cze zro­zu­mie­ją wresz­cie, czym jest demo­kra­cja, a z hodow­ca­mi mają­cy­mi odmien­ne zda­nie trze­ba roz­ma­wiać, nie eli­mi­nu­jąc ich.
Mimo kry­zy­su, Związek zakoń­czył pro­ces pasz­por­ty­za­cji koni w Polsce i wpro­wa­dził sys­tem iden­ty­fi­ka­cji elek­tro­nicz­nej (chip). Polski pasz­port jest jed­nym z naj­tań­szych w Europie. Sytuacja finan­so­wa Związku jest sta­bil­na. Cały czas pra­cu­je­my nad dosko­na­le­niem jako­ści hodo­wa­nych koni, m. in. poprzez dosko­na­le­nie sys­te­mu oce­ny war­to­ści użyt­ko­wej. Z roku na rok odby­wa się coraz wię­cej wystaw i poka­zów, któ­re Związek wspie­ra znacz­ny­mi środ­ka­mi finan­so­wy­mi. Niewątpliwym suk­ce­sem naszej hodow­li jest zakwa­li­fi­ko­wa­nie się pol­skiej eki­py w dys­cy­pli­nie ujeż­dże­nia, z koń­mi pol­skiej hodow­li na Igrzyska Olimpijskie w Londynie. W dys­cy­pli­nie powo­że­nia zaprzę­ga­mi jed­no­kon­ny­mi od lat domi­nu­je Bartłomiej Kwiatek, pię­cio­krot­ny zwy­cięz­ca ran­kin­gu Międzynarodowej Federacji Jeździeckiej (FEI) i aktu­al­ny wice­mistrz Świata, star­tu­ją­cy koń­mi rasy ślą­skiej, od dwóch lat wspie­ra­ny finan­so­wo przez Polski Związek Hodowców Koni.

Stan organizacyjny Polskiego Związku Hodowców Koni w latach 2008 - 2011

W minio­nej kaden­cji PZHK zrze­szał 15 Okręgowych/ Wojewódzkich Związków Hodowców Koni oraz nastę­pu­ją­ce Związki Rasowe i Stowarzyszenia:

  • Polski Związek Hodowców Konia Huculskiego
  • Polski Związek Hodowców Koni Małopolskich
  • Związek Hodowców Koników Polskich przy­ję­ty w poczet człon­ków w 2009
  • Związek Hodowców Koni Ras Zimnokrwistych przy­ję­ty w poczet człon­ków w 2010
  • Związek Trakeński w Polsce (czło­nek wspie­ra­ją­cy)
  • Stowarzyszenie Hodowców Polskiego Konia Gorącokrwistego (czło­nek wspie­ra­ją­cy)
  • Polish Quarter Horse Association przy­ję­ty w poczet człon­ków wspie­ra­ją­cych w 2009
  2008 2009 2010 2011
Liczba tere­no­wych kół hodow­ców koni 185 186 186 177
Liczba człon­ków 14.588 14.045 13.232 11.774
Zebrania w tere­no­wych kołach hodow­ców koni 179 182 179 178
Udział człon­ków 6.080 5.756 5.229 3.876

Zadania statutowe

W okre­sie spra­woz­daw­czym zor­ga­ni­zo­wa­no ogó­łem 17 posie­dzeń Prezydium, 12 posie­dzeń Zarządu, 9 posie­dzeń Komisji Rewizyjnej, 4 posie­dze­nia Rady Hodowlanej, 81 posie­dzeń komi­sji ksiąg stad­nych wszyst­kich ras, 4 nara­dy pra­cow­ni­ków i 3 nara­dy kie­row­ni­ków OZHK/WZHK, 2 nara­dy księ­go­wych OZHK/WZHK.

Omówienie wniosków przyjętych przez Walny Zjazd Sprawozdawczy Delegatów Polskiego Związku Hodowców Koni w dniu 17 maja 2010 r.

  1. Wniosek o pod­ję­cie wszel­kich dzia­łań, rów­nież we współ­pra­cy z inny­mi orga­ni­za­cja­mi, zmie­rza­ją­cych do utwo­rze­nia związ­ko­we­go sta­da ogie­rów.
    W dniu 12 lip­ca 2011 r. w Białym Borze odby­ło się nad­zwy­czaj­ne posie­dze­nie Zarządu PZHK poświę­co­ne powo­ła­niu spół­ki i wybo­ro­wi pomię­dzy kon­cep­cją współ­pra­cy ze Stadem Ogierów w Łącku w celu utwo­rze­nia zakła­du tre­nin­go­we­go dla koni ras szla­chet­nych, a dzier­ża­wą Stada Ogierów w Białym Borze od Agencji Nieruchomości Rolnych, w celu utwo­rze­nia związ­ko­we­go sta­da ogie­rów. Nad obie­ma tymi kon­cep­cja­mi pra­co­wał powo­ła­ny przez Zarząd zespół. Zebrani posta­no­wi­li powo­łać spół­kę pn. „Polska Hodowla Koni Sp. z o.o.” Spółka zosta­ła upo­waż­nio­na przez Zarząd do przy­go­to­wa­nia i zło­że­nia ofer­ty na dzier­ża­wę SO w Białym Borze.
    Agencja Nieruchomości Rolnych w Szczecinie Oddział w Koszalinie na począt­ku wrze­śnia 2011 r. ogło­si­ła prze­targ nie­ogra­ni­czo­ny na dzier­ża­wę SO w Białym Borze na okres 20 lat. Niestety mimo wcze­śniej­szych dekla­ra­cji PZHK o zain­te­re­so­wa­niu dzier­ża­wą całe­go obiek­tu, z wyjąt­kiem pen­sjo­na­tu, z prze­tar­gu bez poda­nia powo­dów ANR wyłą­czy­ła kil­ka­na­ście hek­ta­rów łąk, na tere­nie któ­rych orga­ni­zo­wa­no pró­bę tere­no­wą dla ogie­rów po 100-dniowym teście, a w ostat­nich latach rów­nież pró­bę tere­no­wą dla koni 4-letnich bio­rą­cych udział w MPMK. Mimo to spół­ka „PHK”, obok czte­rech innych pod­mio­tów, zło­ży­ła ofer­tę dzier­ża­wy, któ­ra nie­ste­ty zosta­ła odrzu­co­na. Jako powód poda­no wpła­ce­nie wyma­ga­ne­go wadium z kon­ta PZHK, a nie z kon­ta spół­ki, mimo że w ofer­cie zazna­czo­no, iż spół­ka jest w trak­cie orga­ni­za­cji, a jej jedy­nym udzia­łow­cem jest PZHK. Nie uzna­no rów­nież pro­po­zy­cji for­my zabez­pie­cze­nia zło­żo­nej przez głów­ne­go udzia­łow­ca spół­ki.
    Odwołania od decy­zji komi­sji prze­tar­go­wej zosta­ły odrzu­co­ne przez ANR – oddział tere­no­wy w Koszalinie, a następ­nie cen­tra­lę w Warszawie
    W tej sytu­acji Zarząd PZHK powo­łał zespół, któ­re­go celem było roze­zna­nie moż­li­wo­ści dzier­ża­wy SK Kozienice. Ostatecznie Zarząd zade­cy­do­wał o zakoń­cze­niu prac zespo­łu, gdy oka­za­ło się, że stad­ni­na zosta­nie pod­da­na sprze­da­ży w dro­dze prze­tar­gu nie­ogra­ni­czo­ne­go.
  2. W związ­ku z dota­cja­mi budże­to­wy­mi tra­fia­ją­cy­mi do PZHK i OZHK/WZHK, zobo­wią­zać OZHK/WZHK do bada­nia bilan­su przez upraw­nio­ne fir­my audy­tor­skie, co naj­mniej raz na dwa lata. W PZHK i WlkpZHK w Poznaniu bada­nia takie są wyko­ny­wa­ne corocz­nie od kil­ku lat.
    Wniosek jest reali­zo­wa­ny przez OZHK/WZHK.
  3. Wniosek, aby pod­sta­wą wyli­cze­nia licz­by dele­ga­tów na każ­dy Walny Zjazd PZHK była śred­nia aryt­me­tycz­na z sumy skła­dek człon­kow­skich, któ­re zosta­ły opła­co­ne przez człon­ków Związków i Związków Rasowych w okre­sie dwóch peł­nych lat poprze­dza­ją­cych Walny Zjazd PZHK (1.01 – 31.12). Jeden dele­gat repre­zen­to­wał­by każ­de roz­po­czę­te 200 człon­ków Związków i Związków Rasowych.
    Wniosek zre­ali­zo­wa­no.
  4. Wniosek o pod­ję­cie roz­mów z Głównym Inspektoratem Weterynarii w celu zmniej­sze­nia i ujed­no­li­ce­nia opłat wete­ry­na­ryj­nych za wysta­wia­ne eks­por­to­we świa­dec­twa zdro­wia.
    W spra­wie tej pro­wa­dzo­no roz­mo­wy z Ministerstwem Rolnictwa. W ofi­cjal­nej odpo­wie­dzi Minister Rolnictwa pod­kre­ślił, że wyso­kość opłat za czyn­no­ści urzę­do­we wyko­ny­wa­ne przez Inspekcję Weterynaryjną jest okre­ślo­na w roz­po­rzą­dze­niu, a ewen­tu­al­ne róż­ni­ce mogą wyni­kać z róż­nych kosz­tów dojaz­du do miej­sca wyko­ny­wa­nia czyn­no­ści i licz­by zwie­rząt pod­da­wa­nych bada­niu w jed­nym miej­scu.
  5. Wniosek o pod­ję­cie sto­sow­nych dzia­łań w celu pro­mo­cji konia zim­no­krwi­ste­go, mię­sa koń­skie­go i jego wyro­bów, zarów­no przez PZHK, jak i Ministerstwo Rolnictwa.
  6. Wniosek o pod­ję­cie dzia­łań mają­cych na celu ure­gu­lo­wa­nie ryn­ku koni rzeź­nych poprzez kon­trak­ta­cję źre­biąt i zna­le­zie­nie ryn­ku zby­tu w kra­ju i za gra­ni­cą kra­ju.
    Fundusz Promocji Mięsa Końskiego powo­ła­ny usta­wą o pro­mo­cji pro­duk­tów rolno-spożywczych zaczął dzia­łać od 2010 r. W skład 9-osobowej Komisji Zarządzającej Funduszu Minister Rolnictwa, na wnio­sek PZHK, powo­łał czte­rech repre­zen­tan­tów hodow­ców. Przewodniczącym Komisji został Pan Jerzy Gawarecki – dyrek­tor SO w Kętrzynie.
    W tym krót­kim okre­sie Fundusz kon­cen­tro­wał się przede wszyst­kim na pro­mo­cji koni­ny na ryn­ku kra­jo­wym oraz zaha­mo­wa­niu sprze­da­ży mate­ria­łu żeń­skie­go na rzeź. Od bie­żą­ce­go roku pla­no­wa­ne są dzia­ła­nia mają­ce na celu pozy­ska­nie odbior­ców na ryn­ku azja­tyc­kim.
    PZHK, dzia­ła­jąc we współ­pra­cy OZHK/WZHK, a od 2011 rów­nież ze Związkiem Hodowców Koni Ras Zimnokrwistych, pozy­skał z Funduszu ogó­łem 290.000 zł na dzia­ła­nia pro­mo­cyj­ne w 2010 i 2011 r.
    2010
    1. Wystawy-sprzedaże ogie­rów rasy pol­ski koń zim­no­krwi­sty w OZHK/WZHK
    2. IX Ogólnopolski Czempionat w Kętrzynie

    2011

    1. Wystawy OZHK/WZHK współ­or­ga­ni­zo­wa­ne z ODR – Bratoszewice, Olsztyn, Sitno, Barzkowice, Poświętne, Siedlce, Szepietowo, Lubań, Stare Pole, Bałtów
    2. X Ogólnopolski Czempionat w Kętrzynie
    3. Targi Polagra-Food w Poznaniu
    4. I Ogólnopolski Czempionat Ogierów Hodowlanych w Kętrzynie
    5. Wystawy-premiowanie kla­czek zim­no­krwi­stych (19 wystaw w 9 OZHK, 373 nagro­dzo­ne klacz­ki)
  7. Wniosek o zin­ten­sy­fi­ko­wa­nie dzia­łań zwią­za­nych z poli­ty­ką infor­ma­cyj­ną pro­wa­dzo­ną przez PZHK. Sprawy i potrze­by hodow­ców koni nale­ży poru­szać nie tyl­ko w pra­sie bran­żo­wej, ale rów­nież w tele­wi­zji i pra­sie ogól­no­kra­jo­wej.
    Relacje z sze­re­gu imprez o cha­rak­te­rze hodowlano-sportowym przez pra­wie 2 lata poka­zy­wa­li­śmy w ogól­no­kra­jo­wym tele­wi­zyj­nym maga­zy­nie pt. „Galop”, nada­wa­nym pre­mie­ro­wo na ante­nie TVP Sport i retrans­mi­to­wa­nym na iTVP. Było to moż­li­we dzię­ki współ­pra­cy z Polskim Związkiem Jeździeckim.
    Regularnie sta­ra­my się pro­mo­wać tema­ty­kę hodow­la­ną w Polskim Radio i poprzez Redakcję Rolną TVP.
    Nawiązaliśmy współ­pra­cę bar­te­ro­wą – wymia­na lin­ków www oraz prze­ka­zy­wa­nie oka­zjo­nal­nych infor­ma­cji – z poza bran­żo­wy­mi por­ta­la­mi typu Kocham wieś, Farmer, Gospodarz.
    Założyliśmy pro­fil użyt­kow­ni­ka PZHK i HiJ na Facebooku.
    Ponadto regu­lar­nie współ­pra­cu­je­my z bran­żo­wy­mi por­ta­la­mi m.in. Voltahorse, Świat Koni, Kocham konie, Equito, Giełda koni, Finisz, Nasza szka­pa, Galopuje, Re-Volta itp.
  8. Wniosek o doko­na­nie wła­ści­wej inter­pre­ta­cji usta­wy o iden­ty­fi­ka­cji zwie­rząt, przy­ję­tej w 2009 r., a w szcze­gól­no­ści prze­pi­su doty­czą­ce­go wyda­wa­nia doku­men­tów zastęp­czych. Według Rozporządzenia Komisji Europejskiej doku­ment zastęp­czy wyda­je się dla konia, któ­ry posia­dał pasz­port, utra­cił go i nie moż­na doko­nać iden­ty­fi­ka­cji tego konia. Wydawanie doku­men­tów zastęp­czych dla każ­de­go konia, któ­ry nie został zgło­szo­ny do koń­ca 2009 r. uwa­ża­my za szko­dli­we dla posia­da­czy tych koni, któ­rych licz­bę na tere­nie woj. mazo­wiec­kie­go sza­cu­je­my na 2-3 tysią­ce. Wspomniana zaś usta­wa nie poda­je wytycz­nych w tej spra­wie. Wnioskujemy o odro­cze­nie prze­pi­su doty­czą­ce­go wyda­wa­nia tych­że doku­men­tów.
    W efek­cie pro­wa­dzo­nych wcze­śniej roz­mów, w spra­wie tej otrzy­ma­li­śmy obszer­ną odpo­wiedź z MRiRW. Podkreślono w niej, że wszyst­kie konio­wa­te uro­dzo­ne do 30 czerw­ca 2009 r., zgod­nie z art. 26 roz­po­rzą­dze­nia Komisji (WE) 504/2008 powin­ny zostać zgło­szo­ne do iden­ty­fi­ka­cji do koń­ca 2009 r. Koniowate, któ­re nie zosta­ły zgło­szo­ne do reje­stru w tym ter­mi­nie, muszą być trak­to­wa­ne jak konio­wa­te, dla któ­rych doku­ment iden­ty­fi­ka­cyj­ny został utra­co­ny i nie moż­na usta­lić ich toż­sa­mo­ści. Jednocześnie Minister Rolnictwa zwró­cił uwa­gę, że obo­wią­zek iden­ty­fi­ka­cji konio­wa­tych wszedł w życie w 2003 r. i w tym cza­sie kil­ka­krot­nie zmie­nia­no prze­pi­sy kra­jo­we dot. iden­ty­fi­ka­cji, w celu umoż­li­wie­nia wszyst­kim posia­da­czom doko­na­nia pra­wi­dło­wej iden­ty­fi­ka­cji koni. Było to moż­li­we ze wzglę­du na brak szcze­gó­ło­wych roz­wią­zań praw­nych Unii Europejskiej. Obowiązujące obec­nie prze­pi­sy roz­po­rzą­dze­nia unij­ne­go 504/2008 nie dają moż­li­wo­ści żad­nych odstępstw. Ponadto w przy­pad­ku kon­tro­li służb wete­ry­na­ryj­nych Komisji Europejskiej, wykry­cie pasz­por­tów wyda­nych w spo­sób naru­sza­ją­cy prze­pi­sy unij­ne, może spo­wo­do­wać nało­że­nie na Polskę sank­cji, któ­re dotkną znacz­nie więk­szą gru­pę rol­ni­ków, niż licz­ba posia­da­czy koni, któ­rzy nie dopeł­ni­li obo­wiąz­ku iden­ty­fi­ka­cji posia­da­nych przez sie­bie zwie­rząt i nie zgło­si­li ich do reje­stru do koń­ca 2009 r.
  9. Wniosek o zin­ten­sy­fi­ko­wa­nie roz­mów odno­śnie wpro­wa­dze­nia przez PZJ zestan­da­ry­zo­wa­ne­go pro­gra­mu obsłu­gi zawo­dów jeź­dziec­kich, spój­ne­go z Centralnym Rejestrem Koniowatych PZHK, co umoż­li­wi­ło­by prze­pływ infor­ma­cji doty­czą­cych wyni­ków koni w spo­rcie.
    Rozmowy takie pro­wa­dzo­no. Ich efek­tem była pro­po­zy­cja Polskiego Związku Jeździeckiego wspól­ne­go z PZHK zaku­pu pro­gra­mu „Toris” do obsłu­gi zawo­dów jeź­dziec­kich, przed­sta­wio­na na posie­dze­niu Zarządu PZHK w Gnieźnie w listo­pa­dzie 2010 r. Ostatecznie pomi­mo zain­te­re­so­wa­nia i wyde­le­go­wa­nia przez Zarząd PZHK zespo­łu do pro­wa­dze­nia szcze­gó­ło­wych roz­mów, PZJ zade­cy­do­wał o samo­dziel­nym zaku­pie tego pro­gra­mu. Jego wdro­że­nie potrwa praw­do­po­dob­nie kil­ka lat.
  10. Wniosek o wpi­sy­wa­nie w pasz­por­tach na stro­nie z rodo­wo­dem wyni­ków prób dziel­no­ści rodzi­ców (wynik koń­co­wy ukoń­czo­nej pró­by, oraz oce­ny Komisji za sko­ki luzem, step, kłus i galop).
    Wniosek zre­ali­zo­wa­no.
  11. Wniosek o wpro­wa­dze­nie zasa­dy wpi­su kla­czy do księ­gi głów­nej ras sp i wlkp po uprzed­nim zali­cze­niu pró­by dziel­no­ści.
    Zarząd PZHK zde­cy­do­wał o wpro­wa­dze­niu takie­go wymo­gu od 2014 r. Komisje ksiąg stad­nych sp i wlkp zmo­dy­fi­ko­wa­ły odpo­wied­nie prze­pi­sy w pro­gra­mach hodow­la­nych,
  12. Ponowienie wnio­sku Wielkopolskiego ZHK w spra­wie aktu­ali­za­cji uchwa­ły o dopła­cie paszo­wej do 1 ha użyt­ków zie­lo­nych (hodow­cy, któ­rzy wpro­wa­dzi­li konie do swo­ich gospo­darstw po 2006 r. też się sta­li posia­da­cza­mi zwie­rząt).
    Prowadzone roz­mo­wy nie­ste­ty nie odnio­sły efek­tu. Minister Rolnictwa w udzie­lo­nej ofi­cjal­nie odpo­wie­dzi pod­kre­ślił, że prze­pi­sy dot. płat­no­ści uzu­peł­nia­ją­cych (tzw. zwie­rzę­cych) wyni­ka­ją z zapi­sów Wspólnej Polityki Rolnej, któ­rej celem jest m. in. oddzie­le­nie płat­no­ści od pro­duk­cji. W prak­ty­ce ozna­cza to , że rol­ni­cy w Unii otrzy­mu­ją kwo­tę płat­no­ści okre­ślo­ną na pod­sta­wie danych histo­rycz­nych z okre­su refe­ren­cyj­ne­go, w prze­li­cze­niu na gospo­dar­stwo lub hek­tar użyt­ków rol­nych, nie­za­leż­nie od tego co upra­wia­ją lub pro­du­ku­ją w roku bie­żą­cym. W zakre­sie tym nie jest pla­no­wa­ne wpro­wa­dze­nie nowych okre­sów refe­ren­cyj­nych, gdyż było­by to nie­zgod­ne z zało­że­nia­mi Wspólnej Polityki Rolnej.
  13. Ponowienie wnio­sku WlkpZHK o zmia­nie usta­wy o ochro­nie zwie­rząt zezwa­la­ją­cej na zna­ko­wa­nie koni poprzez wypa­la­nie zna­ków lub wymra­ża­nie.
  14. Wniosek o pil­ne pod­ję­cie dzia­łań w celu wpro­wa­dze­nia popra­wek do usta­wy o ochro­nie zwie­rząt i wpro­wa­dze­nie obo­wiąz­ku zna­ko­wa­nia pięt­nem raso­wym koni hodow­la­nych jak ele­men­tu pro­mo­cji koni wyho­do­wa­nych w Polsce.
    Próby wpro­wa­dze­nia zna­ko­wa­nia przez wymra­ża­nie lub wypa­la­nie piętn, jako alter­na­tyw­nej meto­dy zna­ko­wa­nia koni, po wej­ściu prze­pi­sów roz­po­rzą­dze­nia Komisji (WE) 504/2008, podej­mo­wa­ne przez PZHK, rów­nież przy wspar­ciu ANR, zakoń­czy­ły się nie­po­wo­dze­niem. Minister Rolnictwa w ofi­cjal­nej odpo­wie­dzi pod­kre­ślił, że zna­ki wła­sno­ści, lub ozna­cze­nia raso­we nie speł­nia­ją wyma­gań prze­wi­dzia­nych dla alter­na­tyw­nych metod zna­ko­wa­nia, gdyż nie dają moż­li­wo­ści indy­wi­du­al­nej wery­fi­ka­cji toż­sa­mo­ści konio­wa­te­go.
  15. Wniosek o dopusz­cze­nie do pro­gra­mów ochro­ny zaso­bów gene­tycz­nych koni hodow­ców posia­da­ją­cych rów­nież tyl­ko 1 klacz speł­nia­ją­cą warun­ki pro­gra­mu.
    Wniosek został odrzu­co­ny przez Ministra Rolnictwa, któ­ry pod­kre­ślał, że liczeb­no­ści kla­czy w sta­dzie obję­tym pro­gra­mem i zgła­sza­nym do dota­cji, na wnio­sek hodow­ców były suk­ce­syw­nie zmniej­sza­ne, z 10 szt. pod koniec lat 90-tych do 3 szt. w ramach PROW 2004-2006 i do 2 szt. od 2008 r. w ramach PROW 2007-2013. Ta ostat­nia zmia­na budzi­ła oba­wy co do moż­li­wo­ści reali­zo­wa­nia zało­żeń pro­gra­mu w tak małym sta­dzie. Zmniejszenie mini­mal­nej liczeb­no­ści sta­da z 3 do 2 szt. spo­wo­do­wa­ło pra­wie 3-krotny wzrost licz­by hodow­ców ubie­ga­ją­cych się o uczest­nic­two w pro­gra­mie. Zdaniem Instytutu Zootechniki moż­li­wość ogra­ni­cze­nia liczeb­no­ści sta­da do 1 szt. sta­no­wi­ła­by bar­dzo poważ­ne zagro­że­nie reali­za­cji pakie­tu rolno-środowiskowego. Ponadto tego typu zmia­na wyma­ga­ła­by zgo­dy Komisji Europejskiej.
  16. Wniosek o umiesz­cze­nie przy reje­stra­cji konio­wa­tych infor­ma­cji, że koń jest użyt­ko­wa­ny w gospo­dar­stwie jako siła pocią­go­wa, w celu uzy­ska­nia środ­ków z pro­gra­mów unij­nych na odna­wial­ne źró­dła ener­gii.
    Wniosek nie został zre­ali­zo­wa­ny, ponie­waż wnioskodawcy- dele­ga­ci LZHK w Lublinie nie spre­cy­zo­wa­li z jakie­go typu pro­gra­mów unij­nych moż­na by korzy­stać. Z roze­zna­nia biu­ra PZHK wyni­ka, że obec­nie w róż­nych gre­miach zwią­za­nych z Komisją Europejską trwa­ją dys­ku­sje nad alter­na­tyw­ny­mi kie­run­ka­mi wyko­rzy­sta­nia koni robo­czych. Nie ma to jed­nak odbi­cia w aktu­al­nych pro­gra­mach unij­nych.
  17. Wniosek o zobo­wią­za­nie wszyst­kich OZHK do prze­pro­wa­dze­nia publicz­nej wstęp­nej polo­wej pró­by dziel­no­ści dla ogie­rów ras zim­no­krwi­stych ubie­ga­ją­cych się o wpis do księ­gi na wystawach-aukcjach.
    Wniosek zre­ali­zo­wa­no. Próby takie są prze­pro­wa­dza­ne publicz­nie od 2011 r.
  18. Wniosek o udzie­le­nie Związkom pra­wa do podej­mo­wa­nia wspól­nie z Powiatowymi Inspektorami Weterynarii decy­zji o funk­cjo­no­wa­niu punk­tów kopu­la­cyj­nych.
    Minister Rolnictwa nie przy­chy­lił się do wnio­sku PZHK w tej spra­wie, uza­sad­nia­jąc, że pro­wa­dze­nie punk­tu kopu­la­cyj­ne­go jest dzia­łal­no­ścią nad­zo­ro­wa­ną przez Inspekcję Weterynaryjna, zgod­nie z usta­wą o ochro­nie zdro­wia zwie­rząt oraz zwal­cza­niu cho­rób zakaź­nych, a zgo­da na pro­wa­dze­nie punk­tu jest decy­zją admi­ni­stra­cyj­ną. Podmiot pro­wa­dzą­cy punkt kopu­la­cyj­ny musi speł­niać warun­ki okre­ślo­ne w roz­po­rzą­dze­niu Ministra Rolnictwa w spra­wie szcze­gó­ło­wych wyma­gań wete­ry­na­ryj­nych dla pro­wa­dze­nia punk­tu kopu­la­cyj­ne­go. Związek nato­miast decy­du­je, zgod­nie z pro­gra­ma­mi hodow­la­ny­mi uzna­ny­mi przez Ministra Rolnictwa, jakie wyma­ga­nia musi speł­niać ogier, aby mógł być uży­wa­ny na punk­cie kopu­la­cyj­nym. Minister pod­kre­ślił, że to przede wszyst­kim wła­ści­cie­le kla­czy powin­ni dopil­no­wać, aby pod­mio­ty pro­wa­dzą­ce punk­ty kopu­la­cyj­ne, wysta­wia­ły odpo­wied­nie doku­men­ty, dzię­ki któ­rym będzie moż­li­we ziden­ty­fi­ko­wa­nie uro­dzo­nych źre­biąt zgod­nie z obo­wią­zu­ją­cy­mi prze­pi­sa­mi.
    OZHK/WZHK powin­ny zgła­szać do Inspekcji Weterynaryjnej każ­dy przy­pa­dek naru­sze­nia prze­pi­sów dot. pro­wa­dze­nia punk­tów kopu­la­cyj­nych, a w przy­pad­ku udo­wod­nie­nia jego wła­ści­cie­lo­wi, któ­ry jest człon­kiem Związku, że fał­szu­je doku­men­ta­cję hodow­la­ną, wycią­gać kon­se­kwen­cje prze­wi­dzia­ne sta­tu­tem, włącz­nie z wyklu­cze­niem z człon­ko­stwa w Związku.
  19. Wniosek o wystą­pie­nie do Departamentu Weterynarii o likwi­da­cję prze­pi­su ogra­ni­cza­ją­ce­go dowóz koni do rzeź­ni przez indy­wi­du­al­ne­go dostaw­cę na odle­głość do 65 km.
    Z odpo­wie­dzi w tej spra­wie udzie­lo­nej przez Ministra Rolnictwa wyni­ka, że dowóz wła­snych zwie­rząt, wła­snym trans­por­tem do rzeź­ni na odle­głość mniej­szą niż 50 km, a prak­tycz­nie 65 km nie pod­le­ga szcze­gól­nym obostrze­niom. Zdecydowanie więk­sze wyma­ga­nia poja­wia­ją się w momen­cie gdy trans­port taki jest zle­ca­ny oso­bom trze­cim. W takiej sytu­acji muszą być speł­nio­ne szcze­gó­ło­we wyma­ga­nia okre­ślo­ne w roz­po­rzą­dze­niu Rady (WE) 1/2005 w spra­wie ochro­ny zwie­rząt pod­czas trans­por­tu.
    Problemy w tej spra­wie, zgła­sza­ne spo­ra­dycz­nie przez hodow­ców powsta­wa­ły naj­praw­do­po­dob­niej w wyni­ku złej inter­pre­ta­cji prze­pi­sów przez powia­to­wych leka­rzy urzę­do­wych.
  20. Wniosek o wyra­że­nie poprzez sta­no­wi­sko PZHK do MRiRW i Komisji Europejskiej (Komisja Rolnictwa) sprze­ci­wu wobec impor­tu mię­sa koń­skie­go spo­za tery­to­rium Unii Europejskiej i koni nie­speł­nia­ją­cych wymo­gów wete­ry­na­ryj­nych i iden­ty­fi­ka­cyj­nych obo­wią­zu­ją­cych obec­nie w Unii Europejskiej. Bezwzględnie zapo­znać i prze­ka­zać wnio­sek euro­par­la­men­ta­rzy­stom – człon­kom Komisji Rolnictwa UE.
    Z odpo­wie­dzi Ministra Rolnictwa w ww. spra­wie wyni­ka­ło, że nie ma potwier­dzo­nych infor­ma­cji o impor­cie na teren Polski koni z kra­jów trze­cich, nie speł­nia­ją­cych prze­pi­sów wete­ry­na­ryj­nych i iden­ty­fi­ka­cyj­nych. Również wnio­sko­daw­cy – dele­ga­ci OZHK w Krakowie nie wska­za­li kon­kret­nych przy­kła­dów naru­sza­nia takich prze­pi­sów. Minister Rolnictwa pod­kre­ślał, że prze­strze­ga­nie prze­pi­sów unij­nych w tym zakre­sie jest kon­tro­lo­wa­ne przez Komisję Europejską w jed­na­ko­wy spo­sób we wszyst­kich kra­jach człon­kow­skich.
    Potwierdziła to decy­zja Komisji Europejskiej w 2011 r., wstrzy­mu­ją­ca import koni­ny z Argentyny, na sku­tek nie speł­nia­nia unij­nych norm wete­ry­na­ryj­nych. Między inny­mi dzię­ki tej decy­zji nastą­pił wzmo­żo­ny popyt na konie i koni­nę z Polski, co spo­wo­do­wa­ło rów­nież wzrost cen sku­pu żyw­ca.
    W świe­tle powyż­sze­go Zarząd nie widział uza­sad­nie­nia dla wystę­po­wa­nia w tej spra­wie do euro­par­la­men­ta­rzy­stów.
  21. Wniosek o nada­nie dla Stada Ogierów w Białce sta­tu­su Narodowego Centrum Hodowli i Promocji Koni Małopolskich. Uzasadnienie w załą­cze­niu.
    Wniosek zre­ali­zo­wa­no. Centrum w Białce ści­śle współ­pra­cu­je z LZHK w Lublinie i PZHKoni Małopolskich.
  22. Wniosek o pod­ję­cie dzia­łań w celu zmia­ny usta­wy z dn. 8.10.1982 r. o społeczno-zawodowych orga­ni­za­cjach rol­ni­ków tak, aby człon­ka­mi OZHK/WZHK mogły zostać pod­mio­ty praw­ne.
    W tej spra­wie wystą­pi­li­śmy o opi­nię do Federacji Branżowych Związków Producentów Rolnych sku­pia­ją­cej ponad 20 bran­żo­wych orga­ni­za­cji rol­ni­czych (w tym PZHK). Rada Federacji uzna­ła, że aktu­al­nie nie powin­no pod­no­sić się dys­ku­sji n.t. ewen­tu­al­nych zmian w ww. usta­wie, gdyż nie będzie popar­cia więk­szo­ści orga­ni­za­cji rol­ni­czych, w tym Kółek Rolniczych, dla takich zmian. W związ­ku z tym nale­ży zasta­no­wić się nad zmo­dy­fi­ko­wa­niem i zare­je­stro­wa­niem sta­tu­tu PZHK na pod­sta­wie nowo­cze­snej usta­wy „Prawo o sto­wa­rzy­sze­niach”.
  23. Wniosek o zobo­wią­za­nie Komisji Ksiąg Stadnych do jak naj­szyb­sze­go opra­co­wa­nia i wpro­wa­dze­nia kate­go­ry­za­cji kla­czy.
    Komisje ksiąg stad­nych koni ras mało­pol­skiej, wiel­ko­pol­skiej i pol­ski koń szla­chet­ny pół­krwi wpro­wa­dzi­ły takie zasa­dy. Aktualnie trwa­ją pra­ce nad inwen­ta­ry­za­cją aktyw­ne­go pogło­wia kla­czy pod kątem speł­nia­nia wymo­gów kate­go­ry­za­cji.
  24. Wniosek o dąże­nie do utwo­rze­nia Zakładu Treningowego dla ogie­rów ras szla­chet­nych w sek­to­rze pry­wat­nym, jako czyn­ni­ka kon­ku­ru­ją­ce­go z ist­nie­ją­cy­mi Zakładami Treningowymi. Wymusi to postęp w przy­go­to­wa­niu koni poprzez kon­ku­ren­cję. Doświadczenia moje wynie­sio­ne z obser­wa­cji pry­wat­nych ZT dla kla­czy dają pod­sta­wy do mnie­ma­nia, że będzie to przy­czyn­kiem dal­sze­go postę­pu w selek­cji i hodow­li. Typowanie takie­go ośrod­ka win­no odbyć się w for­mie otwar­te­go prze­tar­gu.
    Wniosek jest reali­zo­wa­ny już od 2009 r., kie­dy to PZHK roz­pi­sał pierw­szy prze­targ na orga­ni­za­cję zakła­dów tre­nin­go­wych ogie­rów i kla­czy ras szla­chet­nych. W 2010 i 2011 r. tre­ning pro­wa­dzo­ny był w trzech zakła­dach pry­wat­nych (Bogusławice, Doruchów, Włocławek) oraz dwóch pań­stwo­wych (Gniezno, Książ).
  25. Wniosek o zobo­wią­za­nie Zarządu PZHK do upo­rząd­ko­wa­nia, wery­fi­ka­cji i opu­bli­ko­wa­nia pro­gra­mów hodow­la­nych poszcze­gól­nych ras szla­chet­nych, w szcze­gól­no­ści w zakre­sie zasad uży­cia mate­ria­łu gene­tycz­ne­go pocho­dzą­ce­go z innych ksiąg raso­wych, a w szcze­gól­no­ści zagra­nicz­nych. Zasady te powin­ny uwzględ­niać inte­res hodow­li (postę­pu hodow­la­ne­go) sze­ro­ko poję­tej, a nie wła­ści­cie­li ogie­rów.
    Zasady pro­gra­mów hodow­la­nych od począt­ku ich ist­nie­nia uwzględ­nia­ły sze­ro­ko poję­ty inte­res hodow­ców, a nie inte­re­sy okre­ślo­nych grup hodow­ców. Najwięcej zmian od opu­bli­ko­wa­nia pro­gra­mów hodow­la­nych w 2005 r., wpro­wa­dzo­no do pro­gra­mów koni ras szla­chet­nych, co było zwią­za­ne z cią­głym zaostrza­niem zasad selek­cji oraz uży­cia impor­to­wa­ne­go mate­ria­łu hodow­la­ne­go do dosko­na­le­nia naszych ras. Zmiany takie zawsze są publi­ko­wa­ne na stro­nie inter­ne­to­wej PZHK i prze­sy­ła­ne do OZHK/WZHK. Tym nie­mniej w bie­żą­cym roku zakoń­czo­ne zosta­ną pra­ce nad wyda­niem jed­no­li­tej wer­sji pro­gra­mów.
  26. Wniosek o publi­ko­wa­nie oce­ny war­to­ści hodow­la­nej ogie­rów na pod­sta­wie oce­ny potom­stwa.
    Od 2011 r. na stro­nie inter­ne­to­wej PZHK opu­bli­ko­wa­na jest ofi­cjal­na meto­dy­ka i wyni­ki oce­ny war­to­ści hodow­la­nej ogie­rów ras pół­krwi na pod­sta­wie wyni­ków uzy­ski­wa­nych w zakła­dach tre­nin­go­wych. Jest to wynik wie­lo­let­niej współ­pra­cy PZHK z Instytutem Genetyki i Hodowli Zwierząt w Jastrzębcu. Aktualnie trwa­ją pra­ce nad włą­cze­niem do oce­ny wyni­ków z prób dziel­no­ści kla­czy – sta­cjo­nar­nych i polo­wych, a w dal­szym eta­pie z Mistrzostw Polski Młodych Koni.
    Od 2011 r. w reje­strze ogie­rów wpi­sa­nych do ksiąg na stro­nie inter­ne­to­wej PZHK poda­wa­ne są wyni­ki oce­ny war­to­ści użyt­ko­wej ogie­rów, infor­ma­cja o licz­bie potom­stwa i wyni­ki kate­go­ry­za­cji.
  27. Wniosek o dopro­wa­dze­nie do utwo­rze­nia księ­gi stad­nej kuców i koni małych.
    Wniosek zre­ali­zo­wa­no. W 2010 r. otrzy­ma­li­śmy zgo­dę Ministra Rolnictwa na otwar­cie księ­gi kuców. Od 2011 r. trwa­ją pra­ce nad wery­fi­ka­cją kuców wpi­sa­nych do reje­stru pod kątem speł­nia­nia wymo­gów wpi­su do księ­gi. W 2012 r. w Opocznie odbę­dzie się Ogólnopolski czem­pio­nat kuców wg wyma­gań nowo otwar­tej księ­gi, a w Wielkopolsce pla­no­wa­na jest orga­ni­za­cja otwar­te­go czem­pio­na­tu kuców w sko­kach.
  28. Wniosek, aby Komisje Ksiąg Stadnych zawie­ra­ły w swo­im skła­dzie co naj­mniej 40% hodow­ców pry­wat­nych z gło­sem decy­du­ją­cym.
    W mar­cu 2012 r. Zarząd Główny doko­nał zmian w regu­la­mi­nie komi­sji ksiąg stadnych/rejestru, roz­sze­rza­jąc ich skład z obec­nych 5 do 7 osób i gwa­ran­tu­jąc co naj­mniej 3 miej­sca dla hodow­ców (w tym min. 2 dla kan­dy­da­tów związ­ków raso­wych zrze­szo­nych w PZHK). Wprowadzenie zapi­su róż­ni­cu­ją­ce­go hodow­ców na pry­wat­nych i pań­stwo­wych było­by dys­kry­mi­no­wa­niem tych ostat­nich.
  29. Wniosek, aby w trak­cie kwa­li­fi­ka­cji ogie­rów do ZT nagry­wać pre­zen­ta­cję poszcze­gól­nych ogie­rów. Po kwa­li­fi­ka­cji na spo­tka­niu Komisji z hodow­ca­mi omó­wić te pre­zen­ta­cje wska­zu­jąc walo­ry i defek­ty czy błę­dy. Będzie to szko­le­niem dla hodow­ców, a jed­no­cze­śnie oczy­ści atmos­fe­rę nie­uf­no­ści i podej­rzeń. Do Komisji zapra­szać doświad­czo­nych hodow­ców zagra­nicz­nych.
    Od 2011 r. kwa­li­fi­ka­cja ogie­rów do ZT jest nagry­wa­na. Po kwa­li­fi­ka­cji wła­ści­cie­le ogie­rów otrzy­ma­li szcze­gó­ło­wą kar­tę ocen ogie­ra, z opi­sem jego wad i zalet. Również w 2011 r. komi­sje ksiąg stad­nych koni ras szla­chet­nych powo­ła­ły nową komi­sję kwa­li­fi­ka­cji i oce­ny ogie­rów. W jej skład weszli uzna­ni spe­cja­li­ści z zakre­su hodow­li i spor­tu jeź­dziec­kie­go.
  30. Wniosek o pono­wie­nie wystą­pie­nia do MRiRW z wnio­skiem o zwol­nie­nie wła­ści­cie­li ogie­rów pro­wa­dzą­cych punk­ty kopu­la­cyj­ne z obo­wiąz­ku corocz­ne­go bada­nia ogie­rów na takie cho­ro­by jak NZK, zara­za stad­ni­cza, nosa­ci­zna. Badanie takie win­no być wyko­ny­wa­ne w przy­pad­ku wsta­wia­nia ogie­ra na punkt po raz pierw­szy.
    Minister Rolnictwa nie przy­chy­lił się do wnio­sku w tej spra­wie, tłu­ma­cząc że bada­nie ogie­ra jedy­nie w momen­cie pierw­sze­go wsta­wie­nia na punkt kopu­la­cyj­ny nie daje gwa­ran­cji, że nie zosta­nie on zaka­żo­ny w póź­niej­szym ter­mi­nie i nie sta­nie się następ­nie źró­dłem zaka­że­nia dla kry­tych kla­czy. Ryzyko takie zwięk­sza się wraz z moż­li­wo­ścią prze­miesz­cza­nia ogie­rów mię­dzy punk­ta­mi kopu­la­cyj­ny­mi. Ponadto, corocz­ne bada­nie w punk­tach kopu­la­cyj­nych powo­du­je, że ogier sta­je się nie­ja­ko zwie­rzę­ciem wskaź­ni­ko­wym, potwier­dza­ją­cym, że ww. jed­nost­ki nie wystę­pu­ją na tery­to­rium Polski. Jest to tym bar­dziej istot­ne, że infor­ma­cja o wystą­pie­niu tych cho­rób musi być prze­ka­zy­wa­na Komisji Europejskiej i innym pań­stwom człon­kow­skim.
    W ostat­nich kil­ku latach wystą­pi­ło kil­ka przy­pad­ków dodat­nich reak­cji sero­lo­gicz­nych świad­czą­cych o nie­do­krwi­sto­ści zakaź­nej koni.
  31. Wniosek o zaini­cjo­wa­nie dzia­łań do Europejskiej Federacji Koni Ardeńskich w kie­run­ku utwo­rze­nia dzia­łu koni ardeń­skich w Księdze Stadnej Koni Rasy Polski Koń Zimnokrwisty lub Księgi Koni Ardeńskich w Polsce.
    Wniosek w koń­co­wej fazie reali­za­cji. Aktualnie pro­po­zy­cja umo­wy w tej spra­wie, przed­sta­wio­na przez stro­nę fran­cu­ską, jest ana­li­zo­wa­na przez Komisję Księgi Stadnej koni rasy pol­ski koń zim­no­krwi­sty.

Pogłowie koni w Polsce
Liczba klaczy i ogierów aktywnych w hodowli w poszczególnych rasach

Pogłowie koni w Polsce wg GUS oraz PZHK

  2002 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011
GUS 329.533 320.952 312.139 306.992 329.164 325.304 297.942 264.200 254.439
PZHK             362.800 344.188 314.313

Liczbowa struktura pogłowia wg PZHK w zależności od typu użytkowego

  2009 2010 2011
Zimnokrwiste 223.349 202.459 177.240
Szlachetne 105.371 105.156 99.946
Kuce 34.080 36.573 37.127

Procentowa struktura pogłowia wg PZHK w zależności od typu użytkowego

  2009 2010 2011
Zimnokrwiste 61,6 58,8 56,4
Szlachetne 29 30,6 31,8
Kuce 9,4 10,6 11,8

Klacze w wieku 3-15 lat w pogłowiu w latach 2009-2011 wg PZHK

  Kuce Szlach. Zimn. Ogółem % kla­czy
ogó­łem
w pogło­wiu
2009 15.083 51.020 123.892 189.995 52,3
2010 16.239 49.955 112.188 178.382 51,8
2011 17.060 47.669 98.204 162.933 51,8

Należy zwró­cić uwa­gę, że licz­ba kla­czy i ogie­rów poda­na w poniż­szych tabe­lach to licz­ba koni pod­da­nych prze­glą­dom w roku spra­woz­daw­czym, a nie fak­tycz­nie wpi­sa­nych do ksiąg. Z tego powo­du zarów­no licz­ba fak­tycz­na kla­czy wpi­sa­nych do ksiąg, jak i licz­ba ogie­rów kry­ją­cych jest więk­sza od licz­by kla­czy i ogie­rów pod­da­nych prze­glą­dom

RASA MAŁOPOLSKA

Pomimo obję­cia tej rasy pro­gra­mem ochro­ny, w licz­bie kla­czy aktyw­nych w hodow­li obser­wu­je się ten­den­cję spad­ko­wą spo­wo­do­wa­ną deko­niunk­tu­rą, w wyni­ku któ­rej hodow­cy odstę­pu­ją od kry­cia kla­czy nie mając moż­li­wo­ści sprze­da­ży koni. Liczba mło­dych kla­czy wcie­la­nych do hodow­li rów­nież male­je. Liczba reje­stro­wa­nych corocz­nie źre­biąt nie male­je, ale jest to zwią­za­ne z wymo­giem reje­stro­wa­nia koni w celu wysta­wie­nia pasz­por­tów, a nie zwięk­szo­nym zain­te­re­so­wa­niem hodow­ców. Zmniejsza się licz­ba ogie­rów rasy mało­pol­skiej pod­da­nych prze­glą­dom (od 2008 r. spa­dek o 50%). W roku 2011, po kil­ku­let­niej prze­rwie, ogie­ry mało­pol­skie zosta­ły pod­da­ne pró­bom dziel­no­ści we wspól­nym, z inny­mi rasa­mi szla­chet­ny­mi, zakła­dzie tre­nin­go­wym. Od roku 2008 do hodow­li weszło 46 ogie­rów mło­dych. W wyni­ku kate­go­ry­za­cji w rasie tej w latach 2011-2012 pra­wo kry­cia utra­ci­ło 16 ogie­rów wpi­sa­nych do księ­gi po 2004 r . W pro­gra­mie ochro­ny koni tej rasy w 2011 roku było 565 kla­czy, czy­li 37,2% kla­czy wpi­sa­nych do księ­gi głów­nej. Ograniczenie warun­ków rodo­wo­do­wych w zno­we­li­zo­wa­nych pro­gra­mach ochro­ny spo­wo­do­wa­ło spa­dek licz­by kla­czy obję­tych pro­gra­mem o 49 szt. w porów­na­niu do roku 2009.

Rok Klacze star­sze Klacze mło­de Źrebięta Ogiery
star­sze
pod­da­ne
prze­glą­dom
Ogiery mło­de Zmiany w sta­nów­ce
Ogierki Klaczki licz­ba ogie­rów śred­nie kry­cie
G W G W G G W G G
2011 1.330 134 190 17 322 356 123 123 3 172 9,97
2010 1.402 183 204 20 284 352 132 146 14 194 8,31
2009 1.651 255 282 25 441 506 207 162 11 231 11,33
2008 1.423 251 211 42 369 460 147 247 18 201 11,56

RASA WIELKOPOLSKA

Na prze­strze­ni ostat­nich 4 lat obser­wu­je się spa­dek licz­by kla­czy użyt­ko­wa­nych w roz­ro­dzie. Stosunkowo nie­wiel­ka licz­ba kla­czy wpi­sa­nych do księ­gi wiel­ko­pol­skiej speł­nia rodo­wo­do­we wyma­ga­nia pro­gra­mów ochro­ny po ich zmia­nie, a pro­gra­mem ochro­ny w 2011 roku były obję­te 144 kla­cze.
Od roku 2008 roku do hodow­li weszło tyl­ko 20 ogie­rów, ale nale­ży pamię­tać, że w rasie tej dopusz­czo­ny i sto­so­wa­ny jest na sze­ro­ką ska­lę dolew ras zagra­nicz­nych, podob­nie jak w księ­dze koni rasy sp. W wyni­ku kate­go­ry­za­cji w rasie tej w latach 2011-2012 pra­wo kry­cia utra­ci­ło 15 ogie­rów wpi­sa­nych do księ­gi po 2004 r. Od 2014 r. kla­cze tej rasy będą przed wpi­sem do księ­gi pod­da­wa­ne obli­ga­to­ryj­nie pró­bom dziel­no­ści (polo­wym i sta­cjo­nar­nym).

Rok Klacze star­sze Klacze mło­de Źrebięta Ogiery
star­sze
pod­da­ne
prze­glą­dom
Ogiery mło­de Zmiany w sta­nów­ce
Ogierki Klaczki licz­ba ogie­rów śred­nie kry­cie
G W G W G G W G G
2011 1.539 312 186 21 282 335 166 75 3 120 10,10
2010 1.700 397 177 30 322 367 205 77 3 145 10,90
2009 1.844 509 222 33 347 455 304 87 7 157 10,79
2008 1.887 614 296 34 433 580 276 180 7 158 12,70

RASA POLSKI KOŃ SZLACHETNY PÓŁKRWI

Podobnie jak w rasie wiel­ko­pol­skiej, obser­wu­je się spa­dek licz­by kla­czy użyt­ko­wa­nych w roz­ro­dzie. Spadek licz­by mło­dych ogie­rów zakwa­li­fi­ko­wa­nych do hodow­li w 2011 r. spo­wo­do­wa­ny jest zaostrze­niem kry­te­riów selek­cji w ZT i MPMK. Od 2014 r. kla­cze tej rasy będą przed wpi­sem do księ­gi pod­da­wa­ne obli­ga­to­ryj­nie pró­bom dziel­no­ści, ponie­waż pro­gram hodow­la­ny koni tej rasy zakła­da, że celem jest uzy­ska­nie koni o wybit­nych war­to­ściach wierz­cho­wych. W wyni­ku kate­go­ry­za­cji w rasie tej w latach 2011-2012 pra­wo kry­cia utra­ci­ło 58 ogie­rów wpi­sa­nych do księ­gi po 2004 r .

Rok Klacze star­sze Klacze mło­de Źrebięta Ogiery
star­sze
pod­da­ne
prze­glą­dom
Ogiery mło­de Zmiany w sta­nów­ce
Ogierki Klaczki licz­ba ogie­rów śred­nie kry­cie
G W G W G G W G G
2011 1.970 238 316 24 477 568 423 296 32 316 8,22
2010 2.174 279 307 23 550 628 497 268 37 362 8,52
2009 2.181 320 414 45 649 752 664 263 41 388 9,02
2008 2.303 428 407 60 842 1.077 577 477 27 406 9,46

RASA ŚLĄSKA

Z popu­la­cji 1207 kla­czy star­szych czyn­nych w hodow­li w 2011 roku, 608 kla­czy uczest­ni­czy­ło w pro­gra­mie ochro­ny (50%). Liczba mło­dych kla­czy wcho­dzą­cych do hodow­li w ostat­nim roku wyka­zu­je ten­den­cję wzro­sto­wą. Źrebięta rodzą­ce się w rasie pozwa­la­ją mieć nadzie­ję na sta­bi­li­za­cję licz­by kla­czy i ogie­rów w przy­szło­ści. 204 ogie­ry dzia­ła­ją­ce w roz­ro­dzie repre­zen­tu­ją wszyst­kie 6 rodów męskich w róż­nej, ale bez­piecz­nej, liczeb­no­ści. Od 2008 r. stop­nio­wo zaostrza­na jest selek­cja ogie­rów w ZT, a od 2012 r. zaostrzo­no kry­te­ria selek­cji kla­czy w ZT.

Rok Klacze star­sze Klacze mło­de Źrebięta Ogiery
star­sze
pod­da­ne
prze­glą­dom
Ogiery mło­de Zmiany w sta­nów­ce
Ogierki Klaczki licz­ba ogie­rów śred­nie kry­cie
G W G W G G W G G
2011 1.207 188 191 13 375 406 192 204 20 247 12,64
2010 1.193 194 163 16 345 388 249 181 19 251 12,37
2009 1.136 261 235 31 347 394 349 183 29 266 14,00
2008 981 291 188 37 332 389 408 267 32 239 15,87

RASA POLSKI KOŃ ZIMNOKRWISTY

W tej popu­la­cji wyróż­nio­ne są dwa typy: konie sztum­skie i konie sokól­skie. Obydwa obję­te są pro­gra­ma­mi ochro­ny: kla­cze sztum­skie – 539 sztuk, a sokól­skie – 658 sztuk. Liczby te od począt­ku dzia­ła­nia pro­gra­mu, czy­li od 2008 roku, zosta­ły podwo­jo­ne. Zadaniem Związku w przy­pad­ku tej rasy koni powin­na być tro­ska o popu­la­ry­za­cję użyt­ko­wa­nia robo­cze­go i rekre­acyj­ne­go, przy jed­no­cze­snych sta­ra­niach o dosko­na­le­nie użyt­ko­wo­ści rzeź­nej. Obserwowany spa­dek licz­by mło­dych ogie­rów wyni­ka z zaostrzo­nych kry­te­riów selek­cyj­nych. Największy spa­dek licz­by pokry­tych kla­czy na prze­strze­ni ostat­nich dwóch lat doty­czy tej popu­la­cji.

Rok Klacze star­sze Klacze mło­de Źrebięta Ogiery
star­sze
pod­da­ne
prze­glą­dom
Ogiery mło­de Zmiany w sta­nów­ce
Ogierki Klaczki licz­ba ogie­rów śred­nie kry­cie
G W G W G G W G G
2011 5.424 1.466 1.171 309 2.642 3.132 12.315 2.147 234 2.434 19,23
2010 5.096 1.915 1.150 284 2.262 2.940 12.609 2.215 341 2.719 19,34
2009 5.241 1.876 1.358 438 2.735 3.351 17.541 2.245 337 2.667 24,16
2008 4.595 2.106 1.329 425 2.346 3.542 14.131 2.659 416 2.435 25,04

RASA KONIK POLSKI

Liczba kla­czy w pro­gra­mie ochro­ny (762 szt. w 2011 r.) pozwa­la­ją na uzna­nie sytu­acji w rasie za dobrą. Od wie­lu lat w tej rasie jest moni­to­ro­wa­ny sto­pień spo­krew­nie­nia popu­la­cji. Sposób użyt­ko­wa­nia koni pozwa­la na dosko­na­le­nie cech zwią­za­nych z przy­dat­no­ścią do użyt­ko­wa­nia wierz­cho­we­go lub zaprzę­go­we­go, bez zasad­ni­czej zmia­ny typy koni­ka pol­skie­go.

Rok Klacze star­sze Klacze mło­de Źrebięta Ogiery
star­sze
pod­da­ne
prze­glą­dom
Ogiery mło­de Zmiany w sta­nów­ce
Ogierki Klaczki licz­ba ogie­rów śred­nie kry­cie
2011 814 159 284 318 142 14 165 7,52
2010 748 163 268 280 127 16 177 5,57
2009 612 172 253 260 118 26 166 5,57
2008 561 133 225 242 173 20 159 5,72

RASA HUCULSKA

Podobnie jak w rasie konik pol­ski, z roku na rok wzra­sta licz­ba mło­dych kla­czy wpi­sy­wa­nych do księ­gi. W popu­la­cji są repre­zen­to­wa­ne wszyst­kie 14 linii żeń­skich i 7 rodów męskich. W 2011 roku pro­gra­mem ochro­ny obję­tych było 1052 kla­cze tej rasy, jest to naj­wyż­szy, ze wszyst­kich ras obję­tych pro­gra­ma­mi, wskaź­nik w sto­sun­ku do licz­by kla­czy wpi­sa­nych do ksiąg. Ogiery hucul­skie od 5 lat są kwa­li­fi­ko­wa­ne do hodow­li przez jed­ną komi­sję, co powo­du­je zaostrze­nie selek­cji.

Rok Klacze star­sze Klacze mło­de Źrebięta Ogiery
star­sze
pod­da­ne
prze­glą­dom
Ogiery mło­de Zmiany w sta­nów­ce
Ogierki Klaczki licz­ba ogie­rów śred­nie kry­cie
2011 1.211 205 359 319 174 12 179 5,11
2010 1.172 191 311 343 163 17 182 5,81
2009 1.172 209 350 398 149 19 182 6,48
2008 925 195 323 345 190 24 174 7,14

KUCE I KONIE MAŁE

W 2010 roku zosta­ła wyda­na decy­zja o otwo­rze­niu księ­gi kuców, dla­te­go też dane z lat 2008-2010 obej­mu­ją popu­la­cję wpi­sa­ną do reje­stru, nato­miast licz­by za rok 2011 doty­czą popu­la­cji koni wpi­sa­nych do księ­gi. Na pod­sta­wie tych danych nie moż­na jesz­cze wnio­sko­wać o roz­wo­ju rasy. Jedynie kla­cze mło­de i ogie­ry wpi­sa­ne w 2011 roku dają nadzie­ję, że w cią­gu kil­ku lat rasa osią­gnie liczeb­no­ści pozwa­la­ją­ce na bez­piecz­ne pro­wa­dze­nie hodow­li.

Rok Klacze star­sze Klacze mło­de Źrebięta Ogiery
star­sze
pod­da­ne
prze­glą­dom
Ogiery mło­de Zmiany w sta­nów­ce
Ogierki Klaczki licz­ba ogie­rów śred­nie kry­cie
2011 54 89 112 99 25 35 358 4,37
2010 600 71 156 183 397 58 418 3,90
2009 b.d. 88 115 525 b.d. 47 379 5,26
2008 695 130 404 789 402 74 340 5,46

LICZBA KLACZY W PROGRAMACH OCHRONY

  2008 2009 2010 2011
rasa konik pol­ski 534 575 688 762
rasa hucul­ska 911 919 1.030 1.052
rasa mało­pol­ska 774 614 609 565
rasa ślą­ska 539 520 598 608
rasa wiel­ko­pol­ska 157 143 159 144
pol­ski koń zim­no­krwi­sty
– typ sztum­ski
220 278 421 539
pol­ski koń zim­no­krwi­sty
– typ sokól­ski
320 370 564 658
suma 3.455 3.419 4.069 4.328

STANÓWKA

  2008 2009 2010 2011
Liczba ogie­rów
uczest­ni­czą­ca w roz­ro­dzie
4.192 4.525 4.531 4.056
Średnia licz­ba
pokry­tych kla­czy
21,5 21,5 15,0 14,7
Liczba kla­czy
pokry­tych ogó­łem
~ 77.500 ~ 80.500 ~ 66.000 ~ 59.500

Działalność biura PZHK

W struk­tu­rze biu­ra PZHK funk­cjo­nu­je 5 dzia­łów pod­le­ga­ją­cych dyrek­to­ro­wi biu­ra:

  1. Sekretariat (w 2011 r. - 1 oso­ba, 1 etat)
  2. Dział Finansowo-Księgowy (3 oso­by, 1,5 eta­tu +umo­wa zle­ce­nie)
  3. Dział Hodowlany (5 osób, 3,5 eta­tu + umo­wa zle­ce­nie)
  4. Dział Ksiąg Stadnych i Identyfikacji (3 oso­by, 3 eta­ty)
  5. Dział Informatyczny (3 oso­by, 3 eta­ty)

DZIAŁ HODOWLANY

  1. Stacjonarne pró­by dziel­no­ści ogie­rów i kla­czy
    Ogiery zakwa­li­fi­ko­wa­ne do ZT:
      2008 2009 2010 2011
    młp, wlkp, sp, zagr
    (tre­ning wierz­cho­wy)
    51
    (2 x ZT)
    47
    (2 x ZT)
    44
    (2 x ZT)
    15
    (1 x ZT)
    młp, wlkp, sp, zagr
    (tre­ning zaprzę­go­wy)
    13 4 7 6
    ślą­skie
    (tre­ning zaprzę­go­wy)
    36 35 22 24
    Suma 100 86 73  

    Klacze zakwa­li­fi­ko­wa­ne do ZT:

      2008 2009 2010 2011
    młp, wlkp, sp, zagr
    (tre­ning wierz­cho­wy)
    228
    (9 nabo­rów)
    183
    (10 nabo­rów)
    199
    (12 nabo­rów)
    147
    (10 nabo­rów)
    ślą­skie
    (tre­ning zaprzę­go­wy)
    36
    (2 nabo­ry)
    30
    (2 nabo­ry)
    35
    (2 nabo­ry)
    36
    (2 nabo­ry)
    Suma 253 212 233 18
  2. Badania gene­tycz­ne finan­so­wa­ne przez PZHK
      2008 2009 2010 2011
    licz­ba badań 3971 3970 3547 3736
  3. Ogólnopolskie czem­pio­na­ty hodow­la­ne
    Współorganizowane z OZHK/WZHK, SO i Związkami Rasowymi w rasach: m, wlkp, sp, śl, z, kn, hc. Dofinansowane z fun­du­szu hodow­la­ne­go PZHK ogó­łem kwo­tą 276.000 zł.
      2008 2009 2010 2011
    mało­pol­ska SO Białka SO Białka SO Białka SO Białka
    wiel­ko­pol­ska - Gniezno - Gniezno
    pol­ski koń
    szla­chet­ny pół­krwi
    - Nowa Wieś Młodzikowo Okoły
    (w sko­kach luzem)
    ślą­ska SO Książ Partynice Partynice SO Książ
    zim­no­krwi­sta SO Kętrzyn SO Kętrzyn SO Kętrzyn SO Kętrzyn
    hucul­ska SKH Gładyszów SKH Gładyszów SKH Gładyszów SKH Gładyszów
    konik pol­ski SO Sieraków SO Sieraków SO Sieraków SO Sieraków
    SUMA 5 7 6 7
  4. Mistrzostwa Polski Młodych Koni w sko­kach, ujeż­dże­niu, WKKW, zaprzę­gach jed­no­kon­nych oraz spor­to­wych raj­dach kon­nych (od 2010 r.)
    Lata Konie Ujeżdżenie Skoki przez prze­szko­dy
    4-L 5-L 6-L Suma 4-L 5-L 6-L 7-L Suma
    2011 pol. 23 9 8 40 30 28 15 6 79
    zagr. 9 11 4 24 27 29 17 3 76
    2010 pol. 17 14 7 38 37 25 19 10 91
    zagr. 10 7 3 20 29 26 17 8 80
    2009 pol. 25 8 10 43 30 33 17 9 89
    zagr. 7 10 5 22 8 8 8 6 30
    2008 pol. 23 19 5 47 49 41 24 11 125
    zagr. 11 8 4 23 22 16 16 7 61
    Lata Konie WKKW Powożenie zaprzę­ga­mi
    jed­no­kon­ny­mi
    4-L 5-L 6-L Suma 4-L 5-L 6-L Suma
    2011 pol. 13 10 9 32 6 7 3 16
    zagr. 1 - - 1 - - - -
    2010 pol. 14 13 9 36 7 4 2 13
    zagr. 1 - - 1 - - - -
    2009 pol. 15 16 7 38 7 2 2 11
    zagr. 2 - - 2 1 1 - 2
    2008 pol. 25 8 6 39 2 4 3 9
    zagr. 1 - - 1 1 - 1 2

    Do obo­wiąz­ków PZHK nale­ża­ła m.in. kwa­li­fi­ka­cja koni na pod­sta­wie wyni­ków zawo­dów, wpi­sy­wa­nie koni zagra­nicz­nych do bazy PZHK, zadba­nie o skład sędziow­ski, głów­nie sędziów zagra­nicz­nych, kon­tro­la prze­strze­ga­nia zasad regu­la­mi­no­wych oraz roz­wią­zy­wa­nie kwe­stii spor­nych zwią­za­nych z uczest­nic­twem w tych zawo­dach.

  5. Krajowa Wystawa Zwierząt Hodowlanych
    W 2008 r., podob­nie jak w latach ubie­głych, nie uda­ło się zgro­ma­dzić odpo­wied­niej licz­by koni mało­pol­skich do roze­gra­nia czem­pio­na­tu ogie­rów.
    W 2009 r. wysta­wa zosta­ła odwo­ła­na.
    W 2010 r. po raz pierw­szy w cza­sie KWZH zapre­zen­to­wa­no konie wysta­wo­we w róż­nych for­mach użyt­ko­wa­nia i wyło­nio­no czem­pio­ny użyt­ko­we w każ­dej rasie i płci. Brak publicz­no­ści spo­wo­do­wa­ny był głów­nie nie­ko­rzyst­nym ter­mi­nem oraz roz­dzie­le­niem KWZH od innych imprez wysta­wien­ni­czych.
    W 2011 r. wysta­wa nie cie­szy­ła się dużym zain­te­re­so­wa­niem publicz­no­ści, ponie­waż jej goście byli sepa­ro­wa­ni od dru­giej dużej, odby­wa­ją­cej się rów­no­le­gle impre­zy - Targi Polagra-Food. Na wnio­sek związ­ków hodow­ców zwie­rząt, począw­szy od 2013 r., wysta­wy kra­jo­we będą odby­wa­ły się co dwa lata.
  6. Polowe pró­by dziel­no­ści i regio­nal­ne wysta­wy mło­dych koni, orga­ni­zo­wa­ne przez OZHK/WZHK, na któ­rych nagro­dy w wys. po 3 000 zł. finan­so­wał PZHK
    OZHK 2008 2009 2010 2011
    Białystok - 2 2 3
    Bydgoszcz 2 2 3 3
    Malbork 2 2 2 2
    Katowice 3 4 5 4
    Kielce 2 2 3 2
    Kraków 5 7 5 4
    Lublin 2 1 3 4
    Łódź 2 4 6 4
    Olsztyn 3 3 6 6
    Poznań 5 4 5 5
    Rzeszów 2 3 2 3
    Szczecin - - - -
    Warszawa - 1 9 4
    Wrocław - - - 2
    Zielona Góra - - - -
    SUMA 28 35 51 46

    Razem 160 wystaw x 3.000 zł = 480.000 zł

  7. W 2008 roku PZHK był patro­nem mery­to­rycz­nym Mistrzostwa Świata w Zaprzęgach Jednokonnych w Jarantowie, a w 2009 roku patro­nem mery­to­rycz­nym Finału Pucharu Świata w WKKW w Strzegomiu.
    Corocznie PZHK był obec­ny, m. in. ze sto­iskiem, na naj­więk­szych mię­dzy­na­ro­do­wych halo­wych zawo­dach jeź­dziec­kich w Poznaniu i Warszawie.
  8. Szkolenia
    2008
    • Egzaminy na upraw­nie­nia do wpi­su koni do ksiąg stad­nych:
      • teo­re­tycz­ny: 4 pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK
      • prak­tycz­ny: 4 oso­by - zimn, 3 oso­by - śl
    • Szkolenia w zakre­sie opi­su słow­ne­go i gra­ficz­ne­go koni (3 szko­le­nia, 28 osób)
    • Szkolenie księ­go­wych i kie­row­ni­ków OZHK/WZHK z wykła­dow­ca­mi z Instytutu Studiów Podatkowych

    2009

    • Szkolenie pra­cow­ni­ków PZHK w zakre­sie iden­ty­fi­ka­cji osłów (Francja)
    • Szkolenie pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK w zakre­sie iden­ty­fi­ka­cji osłów
    • Szkolenie w zakre­sie opi­su słow­ne­go i gra­ficz­ne­go koni (14 osób)
    • Międzynarodowe szko­le­nie z oce­ny pokro­ju koni rasy hucul­skiej
    • Szkolenie pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK z oce­ny pokro­ju koni wierz­cho­wych

    2010

    • Szkolenie w zakre­sie opi­su słow­ne­go i gra­ficz­ne­go koni (13 osób)
    • Szkolenie pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK w zakre­sie oce­ny pokro­ju i oce­ny war­to­ści użyt­ko­wej koni rasy konik pol­ski
    • Egzaminy na upraw­nie­nia do wpi­su koni do ksiąg stad­nych:
      • teo­re­tycz­ny: 7 pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK i PZHK
      • prak­tycz­ny: 3 oso­by – zimn, 1 oso­ba - śl

    2011

    • Szkolenie pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK w zakre­sie oce­ny źre­biąt ras szla­chet­nych
    • Egzaminy na upraw­nie­nia do wpi­su koni do ksiąg stad­nych:
      • teo­re­tycz­ny: 5 pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK i PZHK
      • prak­tycz­ny: 3 oso­by – zimn, 4 oso­by - hc, 3 oso­by - śl, 6 osób - młp, wlkp i sp.
  9. Konsultacje i reda­go­wa­nie aktów praw­nych
    2009
    Ustawy:
    • o sys­te­mie iden­ty­fi­ka­cji i reje­stra­cji zwie­rząt
    • o orga­ni­za­cji hodow­li i roz­ro­dzie zwie­rząt gospo­dar­skich
    • o fun­du­szach pro­mo­cji pro­duk­tów rolno-spożywczych

    Rozporządzenia:

    • doty­czą­ce wyso­ko­ści opłat za wysta­wie­nie pasz­por­tu
    • doty­czą­ce mate­ria­łu bio­lo­gicz­ne­go
    • doty­czą­ce ochro­ny zaso­bów gene­tycz­nych

    2010
    Rozporządzenia:

    • w spra­wie szcze­gó­ło­wych wyma­gań wete­ry­na­ryj­nych dla pro­wa­dze­nia punk­tów kopu­la­cyj­nych
    • w spra­wie szcze­gó­ło­wych warun­ków i try­bu przy­zna­wa­nia pomo­cy finan­so­wej w ramach dzia­ła­nia „Program rolno-środowiskowy”
    • w spra­wie upo­waż­nie­nia związ­ków hodow­ców i innych pod­mio­tów do wyko­ny­wa­nia zadań w zakre­sie pro­wa­dze­nia ceny war­to­ści użyt­ko­wej

    2011
    Rozporządzenia:

    • w spra­wie szcze­gó­ło­wych warun­ków i try­bu przy­zna­wa­nia pomo­cy finan­so­wej w ramach dzia­ła­nia pro­gra­mu rolno-środowiskowego
  10. Programy ochro­ny zaso­bów gene­tycz­nych
    W latach 2008-2011 pro­po­no­wa­no i kon­sul­to­wa­no zmia­ny w pro­gra­mach ochro­ny, głów­nie w zakre­sie kształ­tu pro­gra­mów ochro­ny i pro­ce­dur przy ubie­ga­niu się o przy­ję­cie kla­czy do pro­gra­mów.
  11. Redagowanie i Wydawanie Czasopisma „Hodowca i Jeździec”
    Pracownicy Działu Hodowlanego bio­rą udział w pra­cach Komitetu Redakcyjnego oraz publi­ku­ją arty­ku­ły w związ­ko­wym kwar­tal­ni­ku, a w szcze­gól­no­ści rela­cje z ogól­no­pol­skich czem­pio­na­tów raso­wych, sta­cjo­nar­nych prób dziel­no­ści ogie­rów i kla­czy ras szla­chet­nych, ogól­no­pol­skie­go uzna­wa­nia ogie­rów rasy hucul­skiej, z jesien­nych wystaw-aukcji ogie­rów ras zim­no­krwi­stych.
  12. Udział w kon­fe­ren­cjach
    2008
    • Walny Zjazd Hucul International Federation (Topolczanki, Słowacja)
    • Międzynarodowa Konferencja Hodowców Koni AngloArabskich (Tarbes, Francja)
    • Konferencja Światowej Federacji Hodowców Koni Sportowych – WBFSH (Lion, Francja)

    2009

    • Walny Zjazd Hucul International Federation (Topolczanki, Słowacja)
    • Międzynarodowa Konferencja Hodowców Koni Anglo-Arabskich (Janów Podlaski, Polska)
    • Konferencja Światowej Federacji Hodowców Koni Sportowych – WBFSH (Kopenhaga, Dania)

    2010

    • Walny Zjazd Hucul International Federation (Topolczanki, Słowacja)
    • Międzynarodowa Konferencja Hodowców Koni Anglo-Arabskich (Sewilla, Hiszpania)

    2011

    • Walny Zjazd Hucul International Federation (Topolczanki, Słowacja)
    • Międzynarodowa Konferencja Hodowców Koni Anglo-Arabskich (Sardynia, Włochy)
    • Konferencja Światowej Federacji Hodowców Koni Sportowych – WBFSH (Sewilla, Hiszpania)
  13. Kontrole (wspól­nie z dzia­łem finansowo-księgowym oraz dzia­łem ksiąg stad­nych i iden­ty­fi­ka­cji)
    2009
    Kontrole doty­czą­ce pro­wa­dze­nia ksiąg, iden­ty­fi­ka­cji koni i wyda­wa­nia pasz­por­tów oraz kon­tro­le finan­so­we prze­pro­wa­dzo­no w ZHKZL w Zielonej Górze, PomZHK w Malborku oraz WZHK w Warszawie. Nie stwier­dzo­no poważ­nych uchybień.PZHK był pod­da­ny kon­tro­li Krajowego Centrum Hodowli Zwierząt w zakre­sie pra­wi­dło­wo­ści pro­wa­dze­nia oce­ny war­to­ści użyt­ko­wej w zakła­dach tre­nin­go­wych i MPMK. Kontrola nie stwier­dzi­ła poważ­nych uchy­bień.
    2010
    PZHK był pod­da­ny kon­tro­li Krajowego Centrum Hodowli Zwierząt w zakre­sie pra­wi­dło­wo­ści finan­so­wych roz­li­czeń w admi­ni­stro­wa­niu księ­ga­mi koni hodow­la­nych i pro­wa­dze­niu oce­ny war­to­ści użyt­ko­wej oraz kon­tro­li MRiRW w zakre­sie pro­wa­dze­nia cen­tral­nej bazy danych konio­wa­tych. Nie stwier­dzo­no poważ­nych uchy­bień.
    2011
    Kontrole doty­czą­ce pro­wa­dze­nia ksiąg, iden­ty­fi­ka­cji koni i wyda­wa­nia pasz­por­tów oraz kon­tro­le finan­so­we prze­pro­wa­dzo­no w ZZHK w Szczecinie oraz ZHKWlkp w Gnieźnie. Nie stwier­dzo­no poważ­nych uchy­bień.

DZIAŁ KSIĄG STADNYCH I IDENTYFIKACJI

  1. Wydanie dru­kiem księ­gi stad­nej koni mało­pol­skich Km VII cz.1 ogie­ry, 2 - kla­cze i 3 – anglo­ara­by wg CIAA.
  2. Wydanie dru­kiem księ­gi stad­nej Kkn tom IX.
  3. Wydanie dru­kiem księ­gi Kwlkp VII cz.1 ogie­ry.
  4. Liczenie kodów i % krwi arab­skiej u koni rasy mało­pol­skiej – poli­czo­no całość pogło­wia rasy mało­pol­skiej.
  5. Kontrola księ­gi stad­nej koni rasy mało­pol­skiej C.I.A.A. oraz współ­pra­ca z C.I.A.A.
  6. Katalogi na kwa­li­fi­ka­cje ogie­rów, Zakłady Treningowe i Wystawy Krajowe w Poznaniu. Przygotowano 26 kata­lo­gów.
  7. Przygotowywanie corocz­ne reje­strów ogie­rów na stro­nę inter­ne­to­wą www.pzhk.pl.
  8. Wybór ogie­rów do pro­gra­mów ochro­ny i wysła­nie kar­to­tek ogie­rów do IZ Balice.
  9. Administrowanie dany­mi w bazie i uzu­peł­nia­nie bazy o wyni­ki z ZT, MPMK i wyni­ki prób dziel­no­ści koni­ków pol­skich oraz kate­go­ry­za­cje ogie­rów. W dal­szym cią­gu trwa­ją pra­ce nad bie­żą­cym porząd­ko­wa­niem bazy.
  10. Rejestracja koni spro­wa­dza­nych z zagra­ni­cy – zare­je­stro­wa­no i wpi­sa­no do bazy 4713 szt.
  11. Koordynacja prac nad stwo­rze­niem dzia­łu Centralnej bazy danych konio­wa­tych oraz szko­le­nie Inspekcji Weterynaryjnej - prze­szko­lo­no 505 osób.
  12. Rejestracja koni na MPMK i pomoc w orga­ni­za­cji MPMK.
  13. Koordynacja prac Komisji ksiąg stad­nych rasy mało­pol­skiej, koni­ka pol­skie­go, kuców i koni małych.
  14. Prace nad pro­gra­mem Polskiej księ­gi stad­nej kuców. Weryfikacja kuców z reje­stru do księ­gi stad­nej.
  15. Szkolenie pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK z pro­gra­mu Polskiej księ­gi stad­nej kuców – 2 szko­le­nia w 2009 i 2011.
  16. Pomoc w orga­ni­za­cji KWZH w Poznaniu.
  17. Pomoc w orga­ni­za­cji szko­leń z zakre­su opi­su słow­ne­go i gra­ficz­ne­go koni.

DZIAŁ INFORMATYCZNY

  1. Administracja i utrzy­ma­nie w ruchu ser­we­rów baz danych (Centralnego Rejestru Koniowatych PZHK i Centralnej Bazy Danych Koniowatych)
  2. Zakupy sprzę­tu kom­pu­te­ro­we­go i opro­gra­mo­wa­nia (ser­we­rów, sta­cji robo­czych, lap­to­pów, licen­cji na opro­gra­mo­wa­nie) do biu­ra PZHK.
  3. Instalacja opro­gra­mo­wa­nia na ser­we­rach i sta­cjach robo­czych oraz ich aktu­ali­za­cja.
  4. Szkolenie użyt­kow­ni­ków apli­ka­cji dostę­po­wej do Centralnego Rejestru Koniowatych PZHK - pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK (oko­ło 50. osób).
  5. Współpraca i pomoc dla pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK w pra­cy na bazie danych.
  6. Wykonywanie spra­woz­dań rocz­nych, kwar­tal­nych i okre­so­wych z wyko­rzy­sta­niem danych gro­ma­dzo­nych w bazie na potrze­by PZHK, Ministerstwa Rolnictwa, GUS, uczel­ni i insty­tu­tów zwią­za­nych z hodow­lą koni.
    Raportowanie danych z bazy corocz­nych Rejestrów Ogierów dla OZHK/WZHK i stro­ny inter­ne­to­wej PZHK.
    Przekazywanie danych do Instytutu Zootechniki w Balicach (pro­gram ochro­ny zaso­bów gene­tycz­nych).
  7. Wykonano i wdro­żo­no roz­sze­rze­nia i udo­sko­na­le­nia apli­ka­cji dostę­po­wej do Rejestru Koniowatych PZHK w tym nowe modu­ły:
    • punk­ty roz­pło­do­we,
    • rapor­ty (wpi­sy do ksiąg, opi­sy konio­wa­tych, zda­rze­nia użyt­ko­we)
    • zaso­by gene­tycz­ne,
    • koła,
    • bada­nie krwi i DNA.
  8. Zaprojektowanie,wykonanie i wdro­że­nie apli­ka­cji KSIĘGI słu­żą­cej Redakcji Ksiąg Stadnych do wydaw­nia ksiąg koni stad­nych w for­mie papie­ro­wej.
  9. Przygotowanie i wdro­że­nie kil­ka­dzie­siąt typów wzor­ców wydru­ków bez­po­śred­nio z bazy (m. in. nadru­ki na pasz­por­ty, zaświad­cze­nia do ARiMR, kata­lo­gi OZHK/WZHK, wnio­ski o bada­nie krwi, zaświad­cze­nie o wpi­sie do księ­gi, wydru­ki kar­to­tek)
  10. Administracja i aktu­ali­za­cja danych na stro­nie inter­ne­to­wej PZHK oraz imple­men­ta­cja nowej stro­ny inter­ne­to­wej uru­cho­mio­nej na począt­ku 2012 roku, w tym prze­nie­sie­nie danych z poprzed­niej stro­ny.
  11. Opracowano zało­że­nia i pro­jekt funk­cjo­no­wa­nia Centralnej Bazy Danych Koniowatych (CBDK), któ­ry następ­nie wdro­żo­no, w tym:
    • zatrud­nie­nie i przy­go­to­wa­nie 2 pra­cow­ni­ków,
    • pro­jekt i wdro­że­nie dwóch apli­ka­cji dostę­po­wych (jed­na dla urzę­do­wych leka­rzy wete­ry­na­rii, dru­ga dla dostaw­ców danych do CBDK - wystaw­ców pasz­por­tów konio­wa­tych w Polsce innych niż PZHK)
    • opra­co­wa­nie i zaim­ple­men­to­wa­nie opro­gra­mo­wa­nia do prze­no­sze­nia danych z bazy PZHK do Centralnej Bazy Danych Koniowatych
    • przy­go­to­wa­nie bazy mate­rial­nej pod funk­cjo­no­wa­nie CBDK (wyna­ję­cie pomiesz­cze­nia, zakup ser­we­rów, dru­kar­ki, kom­pu­te­rów, urzą­dzeń sie­cio­wych, opro­gra­mo­wa­nia bazy danych i ser­we­rów apli­ka­cyj­nych ORACLE)
    • w 2010 roku prze­szko­lo­no teo­re­tycz­nie i prak­tycz­nie 359 pra­cow­ni­ków Inspekcji Weterynaryjnej w zakre­sie dostę­pu do danych zawar­tych w CBDK (dostęp przez inter­net) oraz 46 pra­cow­ni­ków OZHK/WZHK i innych związ­ków wysta­wia­ją­cych pasz­por­ty konio­wa­tych
  12. Od 2011 roku uru­cho­mio­no pro­duk­cyj­ną wer­sję (z peł­ny­mi dany­mi) Centralnej Bazy Danych Koniowatych oraz opra­co­wa­no i wdro­żo­no stro­nę inter­ne­to­wą zawie­ra­ją­cą infor­ma­cje na temat prze­pi­sów praw­nych, infor­ma­cji o danych i dzia­ła­niu CBDK (http://cbdk.pl/).
  13. W 2011 roku prze­szko­lo­no 66 osób do obsłu­gi apli­ka­cji dostę­po­wej do CBDK oraz na wnio­sek Generalnego Inspektoratu Weterynarii i użyt­kow­ni­ków bazy doko­na­no korekt i zmian w dzia­ła­niu apli­ka­cji dostę­po­wej.
    Zapewniono też aktu­ali­za­cję danych (2 razy w tygo­dniu) w CBDK w sto­sun­ku do reje­strów konio­wa­tych będa­cych źró­dłem pier­wot­nym danych o konio­wa­tych.

Wnioski ustępującego Zarządu

  1. Wniosek o powo­ła­nie przez nowy Zarząd zespo­łu, któ­ry podej­mie pra­ce nad nowe­li­za­cją sta­tu­tu PZHK.
  2. Wystąpić do MRiRW o zmia­nę prze­pi­su wyklu­cza­ją­ce­go z ubo­ju konia z zastęp­czym doku­men­tem iden­ty­fi­ka­cyj­nym.
  3. Wniosek o akcep­ta­cję przy­ję­te­go przez Zarząd spo­so­bu nali­cza­nia dele­ga­tów na WZ na pod­sta­wie mini­mal­nej skład­ki człon­kow­skiej 30 zł oraz o zwro­cie 13% skład­ki człon­kow­skiej za pre­nu­me­ra­tę rocz­ną „Hodowcy i Jeźdźca” (w załą­cze­niu).
  4. Wniosek o pod­ję­cie z MRiRW roz­mów w spra­wie libe­ra­li­za­cji prze­pi­sów dot. inse­mi­na­cji nasie­niem świe­żym i schło­dzo­nym oraz roze­zna­nie moż­li­wo­ści orga­ni­za­cji kur­sów inse­mi­na­to­rów kla­czy dla hodow­ców koni.
  5. Wniosek o roz­po­czę­cie prac nad uzu­peł­nie­niem bazy PZHK o wyni­ki spor­to­we koni z ostat­nich 20 lat.
  6. Wniosek o dopusz­cze­nie moż­li­wo­ści prze­pro­wa­dza­nia wstęp­nych prób dziel­no­ści dla ogie­rów zim­no­krwi­stych w gospo­dar­stwach hodow­ców, z zastrze­że­niem, że w pró­bie musi uczest­ni­czyć co naj­mniej 5 ogie­rów, a ter­min i miej­sce pró­by muszą być poda­ne do publicz­nej wia­do­mo­ści.

Kończąc czte­ro­let­nią kaden­cję, chciał­bym gorą­co podzię­ko­wać przede wszyst­kim hodow­com, któ­rzy pomi­mo trud­no­ści nie zaprze­sta­li hodow­li koni, za ich ogrom­ny trud i zaan­ga­żo­wa­nie. Tysiącom czę­sto bez­i­mien­nych w róż­nych czę­ściach Polski, któ­rzy w swo­ich śro­do­wi­skach sta­ra­li się popu­la­ry­zo­wać pol­ską hodow­lę koni.
Dziękuję ser­decz­nie kie­row­nic­twu i pra­cow­ni­kom Ministerstwa Rolnictwa za przy­chyl­ność i kon­struk­tyw­ne roz­wią­zy­wa­nie czę­sto bar­dzo trud­nych pro­ble­mów.
Dziękuję sze­fom i pra­cow­ni­kom pla­có­wek nauko­wych a szcze­gól­nie Instytutowi Zootechniki, Instytutowi Genetyki i Hodowli Zwierząt w Jastrzębcu, Uniwersytetom Rolniczym. Dziękuję rek­to­rom, dzie­ka­nom, dyrek­to­rom tych jed­no­stek za pomoc w roz­wią­zy­wa­niu róż­nych pro­ble­mów.
Dziękuję bar­dzo Zarządowi Polskiego Związku Jeździeckiego, Federacji Branżowych Związków Producentów Rolnych i wszyst­kim Związkom Hodowców, z któ­ry­mi przy­szło nam współ­pra­co­wać, a szcze­gól­nie Polskiej Federacji Hodowców Bydła i Producentów Mleka.
Dziękuję wszyst­kim insty­tu­cjom i orga­ni­za­cjom współ­pra­cu­ją­cym z naszym Związkiem.
Dziękuję bar­dzo wszyst­kim człon­kom Zarządu Głównego PZHK za czte­ry lata kon­struk­tyw­nej współ­pra­cy. Spory te wyni­ka­ły przede wszyst­kim z tro­ski o przy­szłość Polskiej Hodowli Koni. Dziękuję też wszyst­kim człon­kom orga­nów sta­tu­to­wych PZHK – Komisji Rewizyjnej, Sądu Koleżeńskiego oraz Rady Hodowlanej i Komisji Ksiąg Stadnych.
Na koniec szcze­gól­nie chciał­bym podzię­ko­wać wszyst­kim pra­cow­ni­kom biur Okręgowych/Wojewódzkich Związków Hodowców Koni oraz biu­ra Polskiego Związku Hodowców Koni.

Dziękuję bar­dzo.

Print Friendly, PDF & Email