Sprawy związkowe

XXIV Walny Zjazd PZHK, Maj 2006

 

Sprawozdanie z działalności Polskiego Związku Hodowców Koni
w latach 2004-​2005

Dwa ostat­nie la­ta w dzia­łal­no­ści Polskiego Związku Hodowców Koni i okręgowych/​wojewódzkich związ­ków ho­dow­ców to okres cięż­kiej pra­cy, zwią­za­nej z iden­ty­fi­ka­cją ko­ni. Dzięki du­że­mu za­an­ga­żo­wa­niu pra­cow­ni­ków oraz dzia­ła­czy OZHK/​WZHK i zro­zu­mie­niu na­szy­ch ho­dow­ców, któ­rzy czę­sto go­dzi­li się ocze­ki­wać na pasz­por­ty dłu­żej, niż nie­któ­rzy wła­ści­cie­le ko­ni z ma­so­we­go po­gło­wia, uda­ło się zi­den­ty­fi­ko­wać do koń­ca 2005 r. po­nad 250 000 ko­ni. Mimo że je­st jesz­cze wie­le pra­cy do wy­ko­na­nia, cho­ciaż­by zwią­za­nej z roz­wi­ja­niem i uspraw­nia­niem sys­te­mu in­for­ma­tycz­ne­go i kra­jo­wej ba­zy da­ny­ch, moż­na chy­ba za­ry­zy­ko­wać stwier­dze­nie, że Związek udo­wod­nił, iż społeczno-​zawodowa or­ga­ni­za­cja rol­ni­ków mo­że ta­niej i le­piej wy­ko­ny­wać za­da­nia przy­pi­sa­ne ad­mi­ni­stra­cji pu­blicz­nej.

Dzięki wpły­wom z iden­ty­fi­ka­cji Związki w więk­szo­ści od­bu­do­wa­ły znacz­nie uszczu­plo­ne w ostat­ni­ch la­ta­ch ka­dry oraz do­po­sa­ży­ły biu­ra w no­wo­cze­sny sprzęt. PZHK, OZHK w Krakowie i LZHK w Lublinie za­ku­pi­ły lo­ka­le na po­trze­by biur, a OZHK w Rzeszowie ma za­miar za­ku­pić lo­kal w naj­bliż­szym cza­sie. Doszkalani są rów­nież pra­cow­ni­cy związ­ków, tak by by­li w sta­nie spro­stać co­raz więk­szym ocze­ki­wa­niom ho­dow­ców.

Wszyscy jed­nak po­win­ni za­sta­no­wić się nad tym, ja­kie bę­dą źró­dła przy­cho­dów or­ga­ni­za­cji w mo­men­cie, kie­dy wpły­wy z iden­ty­fi­ka­cji znacz­nie spad­ną. A jed­no­cze­śnie, mo­że już w nie­dłu­gim cza­sie, trze­ba bę­dzie zmie­rzyć się z ko­lej­nym za­da­niem, zwią­za­nym ze zna­ko­wa­niem ko­ni przy uży­ciu mi­kro­tran­spon­de­rów elek­tro­nicz­ny­ch. Nie wia­do­mo rów­nież czy zo­sta­nie utrzy­ma­ne do­fi­nan­so­wy­wa­nie dzia­łal­no­ści Związku z bu­dże­tu od 2007 r., kie­dy to sys­tem po­mo­cy pań­stwa dla ho­dow­li bę­dzie mu­siał zo­stać za­twier­dzo­ny przez Unię Europejską.

Również pod zna­kiem za­py­ta­nia sto­ją dal­sze lo­sy spół­ek stra­te­gicz­ny­ch w ho­dow­li ko­ni, czy­li stad ogie­rów i stad­nin ko­ni, bę­dą­cy­ch obec­nie pod nad­zo­rem Agencji Nieruchomości Rolnych. W ostat­ni­ch dwó­ch la­ta­ch Agencja prze­zna­czy­ła znacz­ne środ­ki na in­we­sty­cje w sta­da­ch ogie­rów, w tym na re­mont sta­da pod­sta­wo­we­go. Inwestycje nie bę­dą już jed­nak moż­li­we od ma­ja 2007 r., gdyż nie po­zwo­lą na to prze­pi­sy unij­ne. Jak za­tem bę­dą funk­cjo­no­wać sta­da ogie­rów od przy­szłe­go ro­ku ?

W ro­ku 2005 PZHK, PZJ, ANR, PKWK i „Polish Prestige” wspól­nie zor­ga­ni­zo­wa­ły kon­fe­ren­cję „Hodowla ko­ni i jeź­dziec­two ja­ko szan­sa dla Polski”. Była to pierw­sza pró­ba prze­ko­na­nia de­cy­den­tów, że ho­dow­la ko­ni i jeź­dziec­two w Polsce, pod pew­ny­mi wa­run­ka­mi, mo­gą roz­wi­jać się tak, jak w kra­ja­ch Europy Zachodniej, two­rząc wie­le miej­sc pra­cy.

W 2005 r. w cza­sie Krajowej Wystawy Zwierząt Hodowlanych w Poznaniu zo­sta­ło zor­ga­ni­zo­wa­ne, przy po­mo­cy WZHK w Poznaniu, SO Gniezno i Międzynarodowych Targów Poznańskich, 110-​lecie na­szej or­ga­ni­za­cji. Pragniemy ser­decz­nie po­dzię­ko­wać ho­dow­com, za­rzą­do­wi i pra­cow­ni­kom WZHK w Poznaniu oraz dy­rek­to­ro­wi SO Gniezno Panu Andrzejowi Matławskiemu za wiel­ki wkład pra­cy. Bez ich po­mo­cy ob­cho­dy nie mia­ły­by tak uro­czy­ste­go cha­rak­te­ru.

To nie­wąt­pli­we świę­to wszyst­ki­ch ho­dow­ców sta­ło się rów­nież oka­zją do po­świę­ce­nia sztan­da­ru ufun­do­wa­ne­go przez na­szy­ch człon­ków i sym­pa­ty­ków. Chcemy wy­ra­zić na­dzie­ję, że sztan­dar ten bę­dzie fak­tycz­nie jed­no­czył wszyst­ki­ch na­szy­ch człon­ków wo­kół jed­nej idei, a ta­ką po­win­no być do­bro pol­skiej ho­dow­li i pol­ski­ch ho­dow­ców ko­ni. Podkreślamy to, po­nie­waż je­ste­śmy prze­ko­na­ni że tyl­ko zjed­no­czo­na, mó­wią­ca jed­nym gło­sem or­ga­ni­za­cja mo­że być na ty­le sil­na, by spro­stać kon­ku­ren­cji za­chod­ni­ch związ­ków ho­dow­ców ko­ni. Zrozumiały to już związ­ki ho­dow­ców in­ny­ch ga­tun­ków zwie­rząt, któ­re, wzo­rem PZHK, two­rzą sil­ne or­ga­ni­za­cje, przej­mu­ją­ce za­da­nia zwią­za­ne z pro­wa­dze­niem ksiąg i oce­ną war­to­ści użyt­ko­wej. Byłoby chy­ba iro­nią lo­su, gdy­by w ta­kiej sy­tu­acji par­ty­ku­lar­ne in­te­re­sy pew­ny­ch grup ho­dow­ców ko­ni do­pro­wa­dzi­ły do roz­ła­mu w na­szej or­ga­ni­za­cji.

Poniżej chcemy przedstawić realizację wniosków, które przyjął poprzedni walny zjazd oraz sprawozdanie z działalności hodowlanej Związku w latach 2004-​2005.

Wniosek 1.

Przez naj­bliż­sze dwa la­ta naj­waż­niej­szym za­da­niem Związku po­win­no być zi­den­ty­fi­ko­wa­nie i za­opa­trze­nie w pasz­por­ty jak naj­więk­szej licz­by ko­ni w kra­ju oraz roz­wi­ja­nie ba­zy da­ny­ch, szcze­gól­nie ko­ni ho­dow­la­ny­ch.

Jak wspo­mnia­no we wstę­pie, la­ta 2004-​2005 to okres, w któ­rym Związek skon­cen­tro­wał swe dzia­ła­nia przede wszyst­kim na zi­den­ty­fi­ko­wa­niu jak naj­więk­szej ilo­ści ko­ni w po­gło­wiu, któ­re­go wiel­ko­ść, wg da­ny­ch GUS za 2005 r., wy­no­si ok. 315 tys. Na ko­niec 2005 r. zi­den­ty­fi­ko­wa­no po­nad 250 tys. ko­ni, co sta­no­wi po­nad 80% po­gło­wia. W nie­któ­ry­ch wo­je­wódz­twa­ch licz­ba zi­den­ty­fi­ko­wa­ny­ch ko­ni osią­gnę­ła, bą­dź wrę­cz prze­kro­czy­ła, ilo­ści wy­ka­zy­wa­ne przez GUS. Są jed­nak jesz­cze ta­kie OZHK/​WZHK, któ­re mu­szą zi­den­ty­fi­ko­wać do­syć znacz­ną ilo­ść ko­ni na te­re­nie swo­je­go dzia­ła­nia. Niektóre z ni­ch mu­szą rów­nież uspraw­nić pro­ces wy­da­wa­nia pasz­por­tów.

Nad ty­mi i in­ny­mi pro­ble­ma­mi zwią­za­ny­mi z iden­ty­fi­ka­cją ko­ni Zarząd Główny PZHK ob­ra­do­wał w trak­cie wszyst­ki­ch swo­ich po­sie­dzeń w mi­nio­nym okre­sie, zda­jąc so­bie spra­wę, że wszel­kie na­sze po­tknię­cia mo­gą spo­wo­do­wać ode­bra­nie Związkowi upraw­nień do wy­ko­ny­wa­nia te­go za­da­nia.

Gdy z po­cząt­kiem 2005 r. za­czął obo­wią­zy­wać prze­pis usta­wy o sys­te­mie iden­ty­fi­ka­cji i re­je­stra­cji zwie­rząt, mó­wią­cy że źre­bię­ta uro­dzo­ne po 1 stycz­niu 2005 r. mo­gą być zi­den­ty­fi­ko­wa­ne pod wa­run­kiem po­da­nia w zgło­sze­niu nu­me­rów iden­ty­fi­ka­cyj­ny­ch ich ro­dzi­ców, oka­za­ło się, że nie moż­na wy­dać pasz­por­tów dla do­syć znacz­nej licz­by źre­biąt po tzw. ogie­ra­ch dzi­ki­ch. Dlatego też Związek wy­stą­pił do MRiRW z pro­po­zy­cją, aby do koń­ca 2007 r. moż­na by­ło wy­dać pasz­port ta­kim źre­bię­tom pod wa­run­kiem, że zo­sta­ną prze­ba­da­ne w kie­run­ku trzech cho­rób za­kaź­ny­ch, pod ką­tem któ­ry­ch ba­da­ne są co­rocz­nie ogie­ry kry­ją­ce le­gal­nie na punk­ta­ch ko­pu­la­cyj­ny­ch (za­ra­za stad­ni­cza, no­sa­ci­zna, nie­do­krwi­sto­ść za­kaź­na ko­ni).

Wniosek 2.

Podjąć ener­gicz­ne kro­ki chro­nią­ce kra­jo­wy ry­nek po­przez dzia­ła­nia pro­mo­cyj­ne skie­ro­wa­ne na ra­sy ro­dzi­me i ko­nie pol­skiej ho­dow­li. Działania te po­win­ny mieć na ce­lu zwięk­sze­nie opła­cal­no­ści ro­dzi­mej pro­duk­cji. Promocji po­win­no słu­żyć mię­dzy in­ny­mi pi­smo PZHK „Hodowca i Jeździec”.

Wniosek 3.

Dążyć do ob­ję­cia sta­tu­sem ra­sy za­gro­żo­nej więk­szej ilo­ści ro­dzi­my­ch ras i od­mian. Poprzez dzia­ła­nia pro­mo­cyj­ne kre­ować mo­dę na wy­ko­rzy­sty­wa­nie wła­sny­ch za­so­bów ge­ne­tycz­ny­ch ko­ni.

W Polsce bar­dzo trud­no je­st kre­ować mo­dę na wy­ko­rzy­sta­nie pol­ski­ch ko­ni, szcze­gól­nie ras pół­krwi, w sy­tu­acji, kie­dy po wie­lu la­ta­ch nie­by­tu na mię­dzy­na­ro­do­wy­ch hi­po­dro­ma­ch (z wy­jąt­kiem dys­cy­pli­ny za­przę­gów) pró­bu­je­my ry­wa­li­zo­wać w po­waż­niej­szy­ch za­wo­da­ch, nie­ste­ty rzad­ko na pol­ski­ch ko­nia­ch. Okazuje się, że mo­da na wy­ko­rzy­sta­nie ob­cy­ch ko­ni do­tknę­ła na­wet ra­sy zim­no­krwi­stej, gdyż w ostat­nim okre­sie no­tu­je się zwięk­szo­ny im­port ogie­rów ras zim­no­krwi­sty­ch, nie uży­wa­ny­ch do­tych­czas w na­szej ho­dow­li. Dlatego wy­da­je się, że ob­ję­cie sta­tu­sem ra­sy ro­dzi­mej ko­ni ma­ło­pol­ski­ch, ślą­ski­ch, hu­cu­łów i ko­ni­ków pol­ski­ch by­ło bar­dzo do­brym kro­kiem, któ­ry spo­wo­do­wał przede wszyst­kim zwięk­szo­ne za­in­te­re­so­wa­nie za­ku­pem i wy­ko­rzy­sta­niem ko­ni ty­ch ras.

Mamy na­dzie­ję, że zgod­nie ze zło­żo­nym przez Związek wnio­skiem, za ko­lej­ną ra­sę ro­dzi­mą uzna­ne zo­sta­ną ko­nie ra­sy wiel­ko­pol­skiej. Jest rów­nież szan­sa, że do­pła­ta­mi obej­mie się nie tyl­ko kla­cze, le­cz tak­że ogie­ry ty­ch pię­ciu ras, oczy­wi­ście po speł­nie­niu okre­ślo­ny­ch w pro­gra­ma­ch wa­run­ków.

Coraz czę­ściej pol­skie ko­nie pół­krwi star­tu­ją w Mistrzostwach Świata Młodych Koni w Skokach w Lanaken (Belgia) i WKKW w Lion d’Anger (Francja). Koszty ta­ki­ch wy­jaz­dów do­tych­czas po­kry­wa­li wła­ści­cie­le ko­ni, dla­te­go na­le­ża­ło­by się za­sta­no­wić nad ewen­tu­al­nym do­fi­nan­so­wa­niem przez Związek udzia­łu w ty­ch za­wo­da­ch naj­lep­szy­ch pol­ski­ch ko­ni. Trzeba rów­nież roz­wa­żyć moż­li­wo­ść spon­so­ro­wa­nia przez Związek zawodnika(ów), star­tu­ją­cy­ch pol­ski­mi koń­mi na are­nie kra­jo­wej i mię­dzy­na­ro­do­wej.

Kwartalnik „Hodowca i Jeździec”, choć z pew­ny­mi pro­ble­ma­mi, ca­ły czas funk­cjo­nu­je na kra­jo­wym ryn­ku wy­daw­nic­tw hi­po­lo­giocz­ny­ch. Staramy się opi­sy­wać w nim wszyst­kie naj­waż­niej­sze wy­da­rze­nia zwią­za­ne z ra­sa­mi ko­ni, dla któ­ry­ch księ­gi pro­wa­dzi Związek. Wciąż jed­nak nie­do­sta­tecz­nie w re­da­go­wa­nie, pro­mo­wa­nie i dys­try­bu­cję te­go pi­sma za­an­ga­żo­wa­ne są OZHK/​WZHK. A to wła­śnie z okrę­gów po­win­ny do­pły­wać do­nie­sie­nia o naj­waż­niej­szy­ch lo­kal­ny­ch wy­da­rze­nia­ch ho­dow­la­ny­ch. Tylko wte­dy moż­na li­czyć na więk­sze za­in­te­re­so­wa­nie kwar­tal­ni­kiem, przede wszyst­kim wśród sa­my­ch ho­dow­ców, jak i użyt­kow­ni­ków ko­ni.

Wniosek 4.

W ra­sa­ch, w któ­ry­ch kra­jo­wa po­pu­la­cja je­st naj­więk­sza w Europie, pod­jąć sta­ra­nia o uzy­ska­nie pra­wa pro­wa­dze­nia księ­gi po­cho­dze­nia.

Dotychczas za księ­gę po­cho­dze­nia uzna­ne zo­sta­ły księ­gi ko­ni ras hu­cul­skiej i ko­nik pol­ski pro­wa­dzo­ne przez na­szą or­ga­ni­za­cję. Aktualnie przy­go­to­wy­wa­ne są wnio­ski o uzna­nie za księ­gi po­cho­dze­nia ksiąg ko­ni ras: ma­ło­pol­skiej i ślą­skiej.

Wniosek 5.

W po­ro­zu­mie­niu z za­in­te­re­so­wa­ny­mi in­sty­tu­cja­mi dą­żyć do opra­co­wa­nia wie­lo­let­nie­go pro­gra­mu za­go­spo­da­ro­wa­nia po­gło­wia ko­ni w Polsce, za­wie­ra­ją­ce­go wszel­kie, moż­li­we za­gad­nie­nia zwią­za­ne z pro­duk­cją ko­ni i ich wy­ko­rzy­sta­niem.

W 2005 r. Związek, wspól­nie z ANR, PZJ, PKWK i „Polish Prestige”, zor­ga­ni­zo­wał kon­fe­ren­cję „Hodowla ko­ni i jeź­dziec­two ja­ko szan­sa dla Polski”, któ­rej ce­lem by­ło za­pre­zen­to­wa­nie go­spo­dar­czy­ch i spo­łecz­ny­ch ko­rzy­ści zwią­za­ny­ch z ho­dow­lą i użyt­ko­wa­niem ko­ni oraz szans roz­wo­ju w Polsce sze­ro­kiej dzie­dzi­ny, zwa­nej „prze­my­słem koń­skim”. Kontynuacją tej pierw­szej, nie do koń­ca uda­nej ze wzglę­du na ma­łe za­in­te­re­so­wa­nie de­cy­den­tów po­li­tycz­ny­ch kon­fe­ren­cji, je­st pla­no­wa­na w tym ro­ku, przy oka­zji XXI Krajowej Wystawy Zwierząt Hodowlanych w Poznaniu, kon­fe­ren­cja pt. „Konie da­ją pra­cę”. Organizatorzy ma­ją na­dzie­ję, że tym ra­zem, przy wspar­ciu Międzynarodowych Targów Poznańskich, kon­fe­ren­cja spo­tka się z więk­szym za­in­te­re­so­wa­niem po­li­ty­ków i sa­mo­rzą­dow­ców. Podjęto rów­nież dzia­ła­nia ma­ją­ce na ce­lu za­in­te­re­so­wa­nie MRiRW stwo­rze­niem wie­lo­let­nie­go pro­gra­mu roz­wo­ju „prze­my­słu koń­skie­go”, na wzór pro­gra­mu, któ­ry po­wstał w 2005 r. w Wielkiej Brytanii, w wy­ni­ku współ­pra­cy Brytyjskiej Federacji Przemysłu Końskiego, gru­pu­ją­cej or­ga­ni­za­cje ho­dow­la­ne, jeź­dziec­kie i we­te­ry­na­ryj­ne, oraz Ministerstwa Rolnictwa i Ministerstwa Sportu i Turystyki.

Wniosek 6.

Stworzyć w biu­rze PZHK ko­mór­kę od­po­wie­dzial­ną za kon­tak­ty z UE w spra­wa­ch zwią­za­ny­ch z ho­dow­lą ko­ni, a szcze­gól­nie praw­ny­mi zmia­na­mi do­ty­czą­cy­mi tej ho­dow­li i ba­da­ją­cą moż­li­wo­ści ko­rzy­sta­nia z unij­ny­ch pro­gra­mów dla rol­nic­twa i ob­sza­rów wiej­ski­ch.

Ze wzglę­du na zbyt wy­so­kie kosz­ty nie utwo­rzo­no przy PZHK spe­cjal­nej ko­mór­ki od­po­wie­dzial­nej za kon­tak­ty z UE, jed­nak­że dzię­ki współ­pra­cy z Departamentem Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii w MRiRW mie­li­śmy do­stęp do wszyst­ki­ch pro­po­zy­cji UE w za­kre­sie pra­wo­daw­stwa do­ty­czą­ce­go ho­dow­li i ob­ro­tu koń­mi. Od ma­ja 2006 r., po przy­ję­ciu Federacji Branżowych Związków Producentów Rolnych ja­ko człon­ka COPA-​COGECA (dwó­ch naj­więk­szy­ch or­ga­ni­za­cji rol­ni­ków i spół­dziel­ców w Unii Europejskiej), bę­dzie­my mo­gli uczest­ni­czyć na pra­wa­ch człon­ka w po­sie­dze­nia­ch Grupy Roboczej „Konie” przy COPA. Grupa ta peł­ni waż­ną ro­lę m.in. w opi­nio­wa­niu pra­wo­daw­stwa unij­ne­go do­ty­czą­ce­go ko­ni.

Nawiązano rów­nież kon­tak­ty z fir­ma­mi świad­czą­cy­mi usłu­gi w za­kre­sie przy­go­to­wy­wa­nia pro­gra­mów po­mo­co­wy­ch do­fi­nan­so­wy­wa­ny­ch z fun­du­szy unij­ny­ch. Chcemy, aby na­si ho­dow­cy mo­gli być szko­le­ni w róż­nym za­kre­sie w ra­ma­ch ta­ki­ch wła­śnie pro­gra­mów, przy­go­to­wy­wa­ny­ch obec­nie na la­ta 2007-​2013.

Wniosek 7.

Podjąć sta­ra­nia o otwo­rze­nie księ­gi dla ku­ców i ko­ni ma­ły­ch.

W kwiet­niu br. zło­żo­no w MRiRW pro­jekt pro­gra­mu ho­dow­li ku­ców.

Wniosek 8.

Przejęcie ho­dow­li pań­stwo­wej: SO, SK bez­po­śred­nio przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Wniosek 9.

Przejęcie przez Ministerstwo Rolnictwa stad ogie­rów i stad­nin.

Wniosek 10.

Podjęcie przez Walny Zjazd uchwa­ły w spra­wie po­now­ne­go prze­ję­cia Stad i Stadnin pań­stwo­wy­ch przez Ministerstwo Rolnictwa – ja­ko or­ga­nu wła­ści­we­go do zaj­mo­wa­nia się ho­dow­lą eli­tar­ną ko­ni w Polsce.

Zarząd PZHK od pa­ru lat pro­wa­dził roz­mo­wy z MRiRW i ANR w spra­wie prze­ję­cia przez MRiRW bez­po­śred­nie­go nad­zo­ru nad spół­ka­mi stra­te­gicz­ny­mi w ho­dow­li ko­ni. Obecnie trwa­ją w MRiRW oraz w Ministerstwie Skarbu pra­ce nad prze­ję­ciem stra­te­gicz­ny­ch stad ogie­rów i stad­nin ko­ni przez MRiRW.

Wniosek 11.

Podjąć wszel­kie moż­li­we dzia­ła­nia w ce­lu za­cho­wa­nia SO Bogusławice w obec­nej for­mie or­ga­ni­za­cyj­nej.

Wniosek 12.

Hodowcy Pomorskiego Związku Hodowców Koni skła­da­ją wnio­sek do Polskiego Związku Hodowców Koni w Warszawie o wy­stą­pie­nie w spra­wie odłą­cze­nia Stada Ogierów Starogard Gdański od spół­ki Łąck.

Wniosek 13.

Przywrócić pra­wi­dło­we dzia­ła­nie Stadniny Koni Ochaby – rów­nież per­so­nal­ne.

Wniosek 14.

Włączenie Stadniny Koni w Kadynach bę­dą­cej w za­so­ba­ch Agencji Nieruchomości Rolnych do Stada Ogierów w Łącku Spółka z o.o.

Wniosek 24.

Stanowiska głów­ny­ch ho­dow­ców w stad­ni­na­ch ko­ni i sta­da­ch ogie­rów ANR po­win­ny uzy­skać re­ko­men­da­cję PZHK.

Wszystkie wnio­ski, któ­ry­ch re­ali­za­cja le­ży w ge­stii Agencji Nieruchomości Rolnych, zo­sta­ły przed­sta­wio­ne na spo­tka­niu przed­sta­wi­cie­li Zarządu PZHK z Zespołem Nadzoru Właścicielskiego ANR.

Stado Ogierów Bogusławice pro­wa­dzi dzia­łal­no­ść ja­ko sa­mo­dziel­na jed­nost­ka or­ga­ni­za­cyj­na. Stadnina Koni Ochaby zo­sta­ła uzna­na za spół­kę stra­te­gicz­ną i tym sa­mym wstrzy­ma­no jej pry­wa­ty­za­cję.

Wniosek 15.

W związ­ku z ma­ło kla­row­ną sy­tu­acją w ra­sie wiel­ko­pol­skiej wy­ni­ka­ją­cą z ma­so­we­go uży­wa­nia do kry­cia w tej ra­sie ogie­rów z in­ny­ch ksiąg stad­ny­ch, uzna­jąc jed­no­cze­śnie pra­wo ho­dow­ców z Wielkopolski do na­zwy „ko­nie wiel­ko­pol­skie”, umoż­li­wić ho­dow­com kon­se­kwent­nie ho­du­ją­cym ko­nie wiel­ko­pol­skie z po­cho­dze­niem trakeńsko-​wschodniopruskim, speł­nia­ją­cym wy­ma­ga­nia wpi­su do Międzynarodowego Związku Trakeńskiego, do uży­wa­nia na­zwy ko­nie tra­keń­skie, po­przez wspar­cie sta­rań Związku Trakeńskiego w Polsce o pra­wo do pro­wa­dze­nia w ra­ma­ch PZHK od­ręb­nej księ­gi dla ko­ni tej ra­sy.

Zarząd PZHK za­pro­po­no­wał Związkowi Trakeńskiemu w Niemczech spo­tka­nie w ce­lu omó­wie­nia za­sad ewen­tu­al­nej współ­pra­cy przy pro­wa­dze­niu dzia­łu ko­ni tra­keń­ski­ch w ra­ma­ch księ­gi ko­ni ra­sy wiel­ko­pol­skiej. Celem spo­tka­nia mia­ło być do­pro­wa­dze­nie do po­ro­zu­mie­nia, któ­re po­zwo­li­ło­by ho­dow­com ho­du­ją­cym w Polsce ko­nie wiel­ko­pol­skie po­cho­dze­nia tra­keń­skie­go do uży­wa­nia na­zwy koń tra­keń­ski, bez roz­bi­ja­nia księ­gi ko­ni ra­sy wiel­ko­pol­skiej. Niestety, Związek Trakeński w Niemczech nie od­po­wie­dział na na­szą ini­cja­ty­wę, a w lip­cu 2005 r. Minister Rolnictwa wy­dał zgo­dę na pro­wa­dze­nie księ­gi ko­ni tra­keń­ski­ch przez Związek Trakeński w Polsce. Ponieważ przy wy­da­wa­niu tej de­cy­zji nie zo­sta­ły speł­nio­ne wszyst­kie wy­ma­ga­nia, a istot­ne fak­ty po­mi­nię­to, PZHK zło­żył skar­gę na de­cy­zje Ministra Rolnictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Aktualnie w Polsce pro­wa­dzo­na je­st księ­ga ko­ni ra­sy wiel­ko­pol­skiej z dzia­łem ko­ni po­cho­dze­nia tra­keń­skie­go i księ­ga ko­ni ra­sy tra­keń­skiej. Niestety od pew­ne­go cza­su, wbrew obo­wią­zu­ją­cym prze­pi­som, Związek Trakeński w Polsce pró­bu­je na­kło­nić MRiRW do zmia­ny pro­gra­mu ho­dow­li ko­ni ra­sy wiel­ko­pol­skiej, tzn. zli­kwi­do­wa­nia dzia­łu ko­ni po­cho­dze­nia tra­keń­skie­go w tej księ­dze, tak aby ko­nie o tym po­cho­dze­niu mo­gły być wpi­sy­wa­ne tyl­ko do księ­gi tra­keń­skiej.

Wniosek 16.

Zobowiązujemy wła­dze PZHK do po­now­ne­go roz­pa­trze­nia pro­gra­mu ho­dow­li ko­ni ra­sy wiel­ko­pol­skiej z udzia­łem ho­dow­ców -przed­sta­wi­cie­li związ­ków i sek­cji.

W 2004 r. od­by­ło się spo­tka­nie ko­mi­sji księ­gi stad­nej ko­ni ra­sy wiel­ko­pol­skiej z udzia­łem ho­dow­ców – przed­sta­wi­cie­li związ­ków i sek­cji. W wy­ni­ku burz­li­wej dys­ku­sji uda­ło się wy­pra­co­wać je­dy­ny za­ak­cep­to­wa­ny przez więk­szo­ść kom­pro­mis, tzn. za­sa­dę, że po­tom­stwo kla­czy wiel­ko­pol­skiej po ob­cym ra­so­wo ogie­rze, do­pusz­czo­nym do do­sko­na­le­nia tej ra­sy, wpi­sy­wa­ne je­st do księ­gi ko­ni ra­sy wiel­ko­pol­skiej.

Wniosek 17.

Dotyczy kry­te­riów przy usta­la­niu gru­py kla­czy eli­tar­ny­ch ra­sy ma­ło­pol­skiej, któ­re w przy­szło­ści ma­ją być do­to­wa­ne ja­ko ba­za ge­ne­tycz­na ra­sy za­gro­żo­nej. Przy opra­co­wy­wa­niu kry­te­riów na­le­ży uwzględ­nić opi­nię przed­sta­wi­cie­li Księgi Stadnej oraz ko­mi­sji ho­dow­la­nej Polskiego Związku Hodowców Koni.

Zgodnie z tym wnio­skiem pro­gram ochron­ny dla ko­ni ra­sy ma­ło­pol­skiej zo­stał po­wtór­nie prze­ana­li­zo­wa­ny przez ko­mi­sję księ­gi stad­nej ko­ni ra­sy ma­ło­pol­skiej. Wszystkie po­praw­ki ko­mi­sji zo­sta­ły przy­ję­te przez ze­spół ro­bo­czy ds. ochro­ny za­so­bów ge­ne­tycz­ny­ch przy Instytucie Zootechniki w Krakowie.

Wniosek 18.

Powołanie ko­mi­sji sta­tu­to­wej, któ­ra w moż­li­wie krót­kim cza­sie opra­cu­je pro­jekt po­pra­wek do Statutu, re­gu­la­mi­nu Zarządu Głównego, Komisji Rewizyjnej, Sądu Koleżeńskiego oraz stwo­rzy re­gu­la­min Obrad Walnego Zjazdu Delegatów. Należy zwe­ry­fi­ko­wać pod ką­tem spój­no­ści i zgod­no­ści z pra­wem i sta­tu­tem wszel­kie re­gu­la­mi­ny obo­wią­zu­ją­ce w PZHK.

Zgodnie z tym wnio­skiem Zarząd Główny PZHK po­wo­łał ko­mi­sję sta­tu­to­wą, któ­ra przed­sta­wi pro­po­zy­cje zmian w sta­tu­cie na­szej or­ga­ni­za­cji.

Wniosek 19.

Wniosek do Zarządu PZHK o ści­ślej­szą współ­pra­cę ze związ­ka­mi ra­so­wy­mi, uwzględ­nia­ją­cą spe­cy­fi­kę ich dzia­łal­no­ści.

Wniosek o prze­ka­zy­wa­nie w ma­te­ria­ła­ch dla de­le­ga­tów na wal­ny zjazd pi­sem­ne­go spra­woz­da­nia Zarządu dot. go­spo­da­ro­wa­nia fi­nan­sa­mi Związku (zgod­nie z par. 32 sta­tu­tu) oraz pi­sem­ne­go spra­woz­da­nia Komisji Rewizyjnej.

Po kon­sul­ta­cji z wszyst­ki­mi związ­ka­mi i sek­cja­mi ra­so­wy­mi, Zarząd Główny PZHK zmo­dy­fi­ko­wał „Regulamin praw i obo­wiąz­ków Związków i Sekcji Rasowych sfe­de­ro­wa­ny­ch w PZHK”.

Wszystkie związ­ki i sek­cje ra­so­we, któ­re wy­stę­pu­ją do Zarządu Głównego PZHK o do­fi­nan­so­wa­nie bą­dź wspar­cie tech­nicz­ne bie­żą­cej dzia­łal­no­ści lub or­ga­ni­za­cji wy­staw ho­dow­la­ny­ch otrzy­mu­ją ta­ką po­moc. Współpraca ma miej­sce rów­nież na po­zio­mie okręgowych/​wojewódzkich związ­ków ho­dow­ców ko­ni, cze­go przy­kła­dem je­st np. or­ga­ni­za­cja Ogólnopolskiego Młodzieżowego Czempionatu Koni Rasy Małopolskiej w SO Białka czy Święto Konika Polskiego – Tarpaniada w SO Sieraków.

Wraz z za­wia­do­mie­nia­mi na dzi­siej­szy wal­ny zjazd do­star­czo­no kom­plet ma­te­ria­łów, w tym in­for­ma­cję nt. fi­nan­sów PZHK i OZHK/​WZHK w la­ta­ch 2004-​2005. Jednocześnie chce­my po­in­for­mo­wać, że Zarząd Główny PZHK nie two­rzył żad­ny­ch spe­cjal­ny­ch fun­du­szy (par. 32 sta­tu­tu).

Wniosek 20.

Powołać przy Zarządzie Głównym PZHK Zespół Oceny Wartości Użytkowej, tak­że na pod­sta­wie wy­ni­ków w spo­rcie dla wszyst­ki­ch ras wy­stę­pu­ją­cy­ch na te­re­nia Polski.

Zarząd PZHK stoi na sta­no­wi­sku, że ana­li­za wy­ni­ków oce­ny war­to­ści użyt­ko­wej osią­ga­ny­ch przez ko­nie po­szcze­gól­ny­ch ras le­ży w ge­stii ko­mi­sji ksiąg stad­ny­ch, po­wo­ły­wa­ny­ch dla po­szcze­gól­ny­ch ras ko­ni, jak rów­nież w ge­stii ko­mi­sji oce­ny ogie­rów.

Wniosek 21.

Podjąć wszel­kie moż­li­we dzia­ła­nia, aby w przy­szły­ch la­ta­ch nie ule­gła zmniej­sze­niu kwo­ta do­ta­cji do ho­dow­li ko­ni. W przy­pad­ku bra­ku do­ta­cji do za­ku­pu mło­dy­ch ogie­rów wpro­wa­dzić no­wy ty­tuł „po­moc w utrzy­ma­niu naj­cen­niej­szy­ch ge­ne­tycz­nie ogie­rów”. W miej­sce stra­co­nej już do­ta­cji do źre­biąt speł­nia­ją­cy­ch wa­run­ki wpi­su do księ­gi głów­nej wpro­wa­dzić do­to­wa­nie np. czem­pio­na­tów lub źre­biąt uzna­ny­ch za cen­ne i przy­dat­ne w ho­dow­li.

Wniosek 22.

Objąć do­ta­cją kla­cze pod­da­wa­ne po­lo­wym pró­bom dziel­no­ści (po­dob­nie jak ogie­ry w za­leż­no­ści od wy­ni­ków zda­nej pró­by).

Na po­cząt­ku ro­ku 2006 zło­żo­no do MRiRW pro­gra­my do­to­wa­nia w la­ta­ch 2007-​2013 na­stę­pu­ją­cy­ch dzia­łań:

  1. pro­wa­dze­nie przez Związek ksiąg i re­je­strów ho­dow­la­ny­ch;
  2. pro­wa­dze­nie przez Związek oce­ny war­to­ści użyt­ko­wej oraz sza­co­wa­nie war­to­ści ho­dow­la­nej ko­ni ras pół­krwi, co po­zwo­li m.in. na ob­ni­że­nie kosz­tów po­no­szo­ny­ch przez ho­dow­ców pod­da­ją­cy­ch ogie­ry i kla­cze sta­cjo­nar­nym pró­bom dziel­no­ści;
  3. do­fi­nan­so­wa­nie kosz­tów utrzy­ma­nia na punk­ta­ch ko­pu­la­cyj­ny­ch roz­płod­ni­ków cen­ny­ch ge­ne­tycz­nie, tzn. kat A i Elite lub kat. I;
  4. do­fi­nan­so­wa­nie na­gród dla ho­dow­ców i wła­ści­cie­li naj­lep­szy­ch ko­ni w mi­strzo­stwa­ch Polski mło­dy­ch ko­ni, ogól­no­pol­ski­ch czem­pio­na­ta­ch ho­dow­la­ny­ch oraz w po­lo­wy­ch pró­ba­ch dziel­no­ści.

Jeżeli pro­gra­my te zy­ska­ją ak­cep­ta­cję MRiRW, zo­sta­ną zło­żo­ne do no­ty­fi­ko­wa­nia przez Komisję Europejską i do­pie­ro po za­twier­dze­niu przez KE bę­dą mo­gły być re­ali­zo­wa­ne.

Wniosek 23.

Ograniczyć ilo­ść mło­dy­ch ogie­rów jed­no­ra­zo­wo w ZT w Bogusławicach do mak­si­mum 36. W przy­pad­ku więk­szej licz­by za­kwa­li­fi­ko­wa­ny­ch ogie­rów zor­ga­ni­zo­wać do­dat­ko­we ter­mi­ny.

Wniosek je­st re­ali­zo­wa­ny. Liczba ogie­rów pod­da­wa­ny­ch tre­nin­go­wi w ZT Bogusławice nie prze­kra­cza 36.

Zadania hodowlane

Dwa la­ta, któ­re upły­nę­ły od zło­że­nia ostat­nie­go spra­woz­da­nia, to okres zbyt krót­ki na znacz­ne, ilo­ścio­we zmia­ny w ho­dow­li ko­ni. Obszerne po­przed­nie spra­woz­da­nie na­kre­śli­ło pew­ne tren­dy w ho­dow­li i te po­zo­sta­ją ak­tu­al­ne. Istotna róż­ni­ca do­ty­czy je­dy­nie opi­sa­ny­ch źre­biąt, któ­ry­ch licz­ba znacz­nie wzro­sła w ro­ku 2005. Ten wzro­st je­st spo­wo­do­wa­ny wy­mo­giem re­je­stro­wa­nia ko­ni i wy­da­wa­nia pasz­por­tów.

W ro­ku 2004 opi­sa­no 12 192 źre­bię­ta, w tym 2200 od kla­czy NN, a w 2005 już 18 764, w tym po­nad 9000 od kla­czy NN, ale w więk­szo­ści po ogie­ra­ch uzna­ny­ch. W tej licz­bie po­win­no być oko­ło 4000 kla­czek o prze­wa­ża­ją­cym ty­pie zim­no­krwi­stym i z tej też licz­by przy­naj­mniej 1000 szt. mo­gło­by w wie­ku trzech lat być wpi­sa­ny­ch do księ­gi wstęp­nej, znacz­nie ją za­si­la­jąc. W ro­ku 2005 by­ło 2387 kla­czy wpi­sa­ny­ch do księ­gi wstęp­nej ko­ni ra­sy pol­ski koń zim­no­krwi­sty.

Należy jed­nak pa­mię­tać, że w spra­woz­da­nia­ch rocz­ny­ch uj­mo­wa­ne są je­dy­nie te kla­cze, któ­re w ro­ku spra­woz­daw­czym zo­sta­ły przed­sta­wio­ne do we­ry­fi­ka­cji war­to­ści użyt­ko­wej. Poza spra­woz­daw­czo­ścią po­zo­sta­ją kla­cze, któ­re są wpi­sa­ne do ksiąg, ży­ją, ale nie by­ły sta­no­wio­ne lub nie uro­dzi­ły źre­bię­cia w ro­ku spra­woz­daw­czym i nie zo­sta­ły przed­sta­wio­ne do prze­glą­du.

Klacze wpisane do ksiąg

Programy ochro­ny, ma­ją­ce na ce­lu zwięk­sze­nie licz­by kla­czy, któ­ry­mi ob­ję­te są 4 ra­sy ko­ni (ob­ję­cie pro­gra­mem ra­sy wiel­ko­pol­skiej je­st za­pla­no­wa­ne od 2007 r.) nie da­ją jesz­cze efek­tów, bo­wiem do­pie­ro te­raz pierw­sze płat­no­ści są wy­pła­ca­ne ho­dow­com. Jednak in­for­ma­cja o ich ist­nie­niu spo­wo­do­wa­ła pew­ne oży­wie­nie w po­py­cie na kla­cze ty­ch ras i po­zwo­li­ła ho­dow­com na osią­ga­nie wyż­szy­ch cen przy ich sprze­da­ży. Wzrosło też za­in­te­re­so­wa­nie sta­nów­ką ogie­ra­mi o ro­do­wo­da­ch wła­ści­wy­ch dla pro­gra­mów ochro­ny. W ro­ku 2004 do ksiąg we wszyst­ki­ch ra­sa­ch wpi­sa­ny­ch by­ło ok. 22 500 kla­czy, a w 2005 ro­ku – 21 500 kla­czy. Liczba wcho­dzą­cy­ch do ho­dow­li mło­dy­ch kla­czy we wszyst­ki­ch ra­sa­ch za­pew­nia re­pro­duk­cję sta­da.

Ogiery starsze

W 2004 ro­ku w sta­nów­ce uczest­ni­czy­ło 3600 ogie­rów, któ­re po­kry­ły śred­nio 20 kla­czy, a w 2005 ro­ku – 3750 ogie­rów, któ­re po­kry­ły śred­nio 21 kla­czy.

Stanówka ogie­ra­mi wpi­sa­ny­mi do ksiąg w ro­ku 2005 wy­no­si­ła ok. 82 000 kla­czy i wy­raź­nie wzro­sła w sto­sun­ku do 2004 r., kie­dy po­kry­ty­ch zo­sta­ło ok. 72 000 kla­czy. Jest to wy­nik wpro­wa­dze­nia wy­mo­gu zgło­sze­nia nu­me­rów iden­ty­fi­ka­cyj­ny­ch oboj­ga ro­dzi­ców przy wy­da­wa­niu pasz­por­tów dla źre­biąt uro­dzo­ny­ch po 1 stycz­nia 2005 r.

W la­ta­ch 2004 i 2005 pod­da­no pró­bom dziel­no­ści 210 ogie­rów star­szy­ch. Były to głów­nie ogie­ry ra­sy pol­ski koń zim­no­krwi­sty. Biorąc pod uwa­gę fakt, że 1800 star­szy­ch ogie­rów tej ra­sy uży­wa­ny­ch je­st w roz­ro­dzie, licz­ba pod­da­ny­ch pró­bom je­st nie­do­sta­tecz­na. Wynika to z fak­tu du­że­go ob­cią­że­nia pra­cow­ni­ków OZHK/​WZHK pra­ca­mi przy iden­ty­fi­ka­cji. Jednak na­le­ży do­ło­żyć sta­rań, aże­by w na­stęp­ny­ch la­ta­ch pod­da­wać pró­bom więk­sze ilo­ści ogie­rów star­szy­ch.

Ogiery młode

W ro­ku 2004 do ksiąg by­ło wpi­sa­ny­ch: 24 ogie­ry ma­ło­pol­skie, 9 – wiel­ko­pol­ski­ch, 47 – szla­chet­ny­ch pół­krwi, 21 – ślą­ski­ch, 389 – zim­no­krwi­sty­ch, 21 – ko­ni­ków pol­ski­ch i 24 hu­cu­ły. Natomiast w 2005 r. do ksiąg by­ło wpi­sa­ny­ch: m – 21 szt., wlkp – 6 szt., sp – 63 szt., śl – 28 szt., z – 429 szt., kn – 24 szt., hc – 23 szt.

Ogiery ras: ma­ło­pol­ska, wiel­ko­pol­ska, szla­chet­na pół­krew i ślą­ska przed wpi­sem do ksiąg prze­cho­dzą tre­ning sta­cjo­nar­ny w za­kła­da­ch tre­nin­go­wy­ch za­koń­czo­ny pró­bą. W la­ta­ch 2004 i 2005 170 ogie­rów ukoń­czy­ło tre­ning 100-​dniowy i zda­ło pró­bę, a 49 ogie­rów ra­sy ślą­skiej ukoń­czy­ło tre­ning 28-​dniowy i zda­ło pró­bę dziel­no­ści.

Ogiery ras: zim­no­krwi­sta, ko­nik pol­ski i hu­cuł mu­szą zdać z wy­ni­kiem po­zy­tyw­nym wstęp­ną pró­bę dziel­no­ści, a do wie­ku 5 lat ich wła­ści­cie­le są zo­bo­wią­za­ni do pod­da­nia ogie­rów wła­ści­wym pró­bom dziel­no­ści. O wzra­sta­ją­cej wa­dze oce­ny war­to­ści użyt­ko­wej świad­czy fakt wpro­wa­dze­nia we wszyst­ki­ch pro­gra­ma­ch ho­dow­la­ny­ch ka­te­go­ry­za­cji ogie­rów wy­ra­ża­ją­cy­ch ich wła­sną dziel­no­ść lub ich war­to­ść ho­dow­la­ną prze­ka­za­ną po­tom­stwu.

Źrebięta roczne i dwuletnie

W ro­ku 2004 pod­da­no prze­glą­do­wi i oce­nie 4606 źre­biąt rocz­ny­ch, a w 2005 ro­ku – 3782 źre­bię­ta. Źrebiąt dwu­let­ni­ch pod­da­ny­ch oce­nie by­ło w ana­lo­gicz­nym okre­sie 3950 i 2945 szt. Te licz­by wska­zu­ją na to, że po­sta­no­wio­ne w pro­gra­ma­ch ho­dow­la­ny­ch stop­nie se­lek­cji kla­czek i ogie­rów są re­ali­zo­wa­ne, a wcie­la­ne do ho­dow­li kla­cze i ogie­ry pod­le­ga­ją wie­lo­stop­nio­wej se­lek­cji.

Liczebność i stan ko­ni w po­szcze­gól­ny­ch ra­sa­ch zo­sta­ły przed­sta­wio­ne w ob­szer­ny­ch spra­woz­da­nia­ch po­szcze­gól­ny­ch ko­mi­sji ksiąg stad­ny­ch, któ­re w koń­cu 2005 ro­ku koń­czy­ły ka­den­cję i przed­kła­da­ły je Zarządowi Głównemu PZHK.

Wystawy koni

W 2004 r. okręgowe/​wojewódzkie związ­ki ho­dow­ców ko­ni zor­ga­ni­zo­wa­ły 48 wy­staw, na któ­ry­ch przed­sta­wio­no 1416 ko­ni, a na­gro­dzo­no ze środ­ków wła­sny­ch 245, na­to­mia­st w ro­ku 2005 zor­ga­ni­zo­wa­no 53 wy­sta­wy, na któ­ry­ch przed­sta­wio­no 1630, a na­gro­dzo­no ze środ­ków wła­sny­ch 367 ko­ni.

Tradycyjnie zor­ga­ni­zo­wa­no mło­dzie­żo­wy czem­pio­nat ko­ni ra­sy Mmłopolskiej w SO Białka, mło­dzie­żo­wy czem­pio­nat ko­ni ra­sy pol­ski koń zim­no­krwi­sty w SO Kętrzyn, Tarpaniadę – czem­pio­nat ko­ni­ków pol­ski­ch w SO Sieraków, mło­dzie­żo­wy czem­pio­nat ko­ni ra­sy hu­cul­skiej w SO Klikowa, użyt­ko­wy czem­pio­nat ko­ni hu­cul­ski­ch w Regietowie oraz, po czte­rech la­ta­ch prze­rwy, mło­dzie­żo­wy czem­pio­nat ko­ni ra­sy wiel­ko­pol­skiej w SO Gniezno.

Krajowa wy­sta­wa zwie­rzą ho­dow­la­ny­ch w oby­dwu ty­ch la­ta­ch od­by­wa­ła się na te­re­nie Międzynarodowych Targów w Poznaniu. W oby­dwu la­ta­ch gro­ma­dzi­ła oko­ło 100 ko­ni. Zgodnie z za­ło­że­nia­mi ko­nie na wy­sta­wie po­ka­zy­wa­ne są nie tyl­ko w rę­ku, le­cz tak­że pre­zen­to­wa­na je­st ich użyt­ko­wo­ść. Wymaga to od wy­staw­ców więk­sze­go wy­sił­ku fi­nan­so­we­go, bo­wiem ko­nia mu­si po­ka­zy­wać jeź­dziec, co po­cią­ga za so­bą więk­sze kosz­ty, i trans­por­tu, i po­by­tu na wy­sta­wie. Ten fakt ogra­ni­cza licz­bę wy­staw­ców chęt­ny­ch do po­no­sze­nia ta­ki­ch kosz­tów. Niektóre OZHK/​WZHK z wła­sny­ch środ­ków po­kry­wa­ją wy­staw­com kosz­ty trans­por­tu. Niemniej ta sy­tu­acja po­wo­du­je mniej­sze za­in­te­re­so­wa­nie wy­sta­wą, a po­przez to nie sprzy­ja pre­zen­to­wa­niu naj­lep­szy­ch osob­ni­ków w ra­sie, bo­wiem te są czę­sto wła­sno­ścią mniej za­moż­ny­ch ho­dow­ców. W tej sy­tu­acji na­le­ża­ło­by stwo­rzyć ta­ki sys­tem kwa­li­fi­ka­cji ko­ni na wy­sta­wę, któ­ry za­po­bie­gnie pre­zen­to­wa­niu na tak waż­nej im­pre­zie osob­ni­ków nie naj­wyż­szej ja­ko­ści.

W 2005 ro­ku ho­dow­cy ko­ni hu­cul­ski­ch przed­sta­wi­li ko­nie tej ra­sy na pierw­szym mię­dzy­na­ro­do­wym czem­pio­na­cie w SK Topolczanki na Słowacji, któ­ry zgro­ma­dził oko­ło 100 ko­ni, w tym 45 z Polski. Wystawiano ko­nie z Austrii, Czech, Słowacji i Węgier. Polscy ho­dow­cy zdo­by­li wie­le czem­pio­na­tów i wi­ce­czem­pio­na­tów w po­szcze­gól­ny­ch gru­pa­ch ra­so­wy­ch i płcio­wy­ch.

Mistrzostwa Polski Młodych Koni

Mistrzostwa Polski Młodych Koni, od­by­wa­ją­ce się w czte­rech dys­cy­pli­na­ch jeź­dziec­ki­ch: ujeż­dże­niu, sko­ka­ch przez prze­szko­dy, WKKW i po­wo­że­niu, są naj­więk­szą im­pre­zą sportowo-​hodowlaną, or­ga­ni­zo­wa­ną przez Polski Związek Hodowców Koni, Polski Związek Jeździecki i sta­da ogie­rów. Imprezy te, głów­nie sko­ki przez prze­szko­dy, z ro­ku na rok gro­ma­dzą co­raz więk­szą licz­bę uczest­ni­ków oraz wi­dzów. W ostat­nim ro­ku w MPMK uczest­ni­czy­ło 240 ko­ni, co w po­rów­na­niu z ro­kiem 2003 (179 sztuk) sta­no­wi znacz­ny wzro­st. Jest to zwią­za­ne nie tyl­ko z mniej re­stryk­cyj­ny­mi kwa­li­fi­ka­cja­mi, le­cz tak­że z co­raz więk­szą ran­gą ty­ch im­prez i moż­li­wo­ścią re­kla­my swo­ich ko­ni. Ponadto wła­ści­cie­le, któ­rzy nie chcą pod­da­wać ogie­rów pró­bie dziel­no­ści w za­kła­dzie tre­nin­go­wym ma­ją szan­sę wpi­sać je do pol­ski­ch ksiąg stad­ny­ch pół­krwi na pod­sta­wie wy­ni­ków osią­gnię­ty­ch pod­czas mi­strzo­stw Polski mło­dy­ch ko­ni. Mimo na­gród z MRiRW, wzo­rem in­ny­ch pań­stw war­to za­cząć za­bie­gać, aby kon­kur­sy na ty­ch za­wo­da­ch by­ły spon­so­ro­wa­ne przez oso­by pry­wat­ne lub fir­my. Przyczyniłoby się to do zwięk­sze­nia pu­li na­gród, co sta­no­wi­ło­by za­chę­tę dla wła­ści­cie­li i ho­dow­ców do uczest­nic­twa w ty­ch naj­waż­niej­szy­ch za­wo­da­ch dla mło­dy­ch ko­ni.

Działalność wydawnicza

Z po­cząt­kiem 2006 r. re­dak­cję kwar­tal­ni­ka „Hodowca i Jeździec” prze­nie­sio­no ze Szczecina do Polskiego Związku Hodowców Koni, m.in. dla­te­go, że pi­smo uka­zy­wa­ło się do­ść nie­re­gu­lar­nie. Obecnie ter­mi­ny wy­daw­ni­cze są bar­dziej ry­go­ry­stycz­nie prze­strze­ga­ne i wła­śnie uka­zał się ko­lej­ny, 9 nu­mer. Według opi­nii czy­tel­ni­ków pi­smo okrze­pło i ma cha­rak­ter wy­róż­nia­ją­cy je spo­śród po­zo­sta­łej pra­sy „koń­skiej”. Jednak re­kla­ma i dys­try­bu­cja pi­sma nie je­st za­do­wa­la­ją­ca. Tego ro­dza­ju spe­cja­li­stycz­ne pi­smo po­win­no się roz­cho­dzić po­przez pre­nu­me­ra­tę wśród człon­ków Związku.

Tworzenie w ostat­ni­ch dwu la­ta­ch dzia­łal­no­ści Związku ogól­no­pol­skiej ba­zy da­ny­ch ko­ni ho­dow­la­ny­ch oraz ko­ni re­je­stro­wa­ny­ch i za­opa­trzo­ny­ch w pasz­por­ty mu­sia­ło się od­bić nie­ko­rzyst­nie na re­gu­lar­nym wy­da­wa­niu ko­lej­ny­ch to­mów dru­ko­wa­ny­ch ksiąg stad­ny­ch. Dlatego w tym okre­sie wy­da­no je­dy­nie 7. tom księ­gi stad­nej ko­ni ra­sy hu­cul­skiej, na­to­mia­st pla­ny wy­daw­ni­cze prze­wi­du­ją uka­za­nie się ko­lej­ne­go to­mu księ­gi stad­nej ko­ni ra­sy ma­ło­pol­skiej.

Zarząd PZHK uwa­ża, że w cią­gu na­stęp­ny­ch dwó­ch lat Związek po­wi­nien skon­cen­tro­wać się na:

  1. opra­co­wa­niu wa­rian­to­we­go pla­nu fi­nan­so­wa­nia dzia­łal­no­ści Polskiego Związku Hodowców Koni w la­ta­ch 2007-​2013, na pod­sta­wie pla­nów OZHK/​WZHK, uwzględ­nia­ją­ce­go ta­kie ele­men­ty, jak: 
    1. ewen­tu­al­ne do­fi­nan­so­wa­nie z bu­dże­tu kra­jo­we­go w ra­ma­ch za­twier­dzo­ny­ch pro­gra­mów po­mo­co­wy­ch,
    2. skład­ki człon­kow­skie,
    3. usłu­gi zoo­tech­nicz­ne,
    4. fun­du­sze wy­pra­co­wa­ne z iden­ty­fi­ka­cji ko­ni;
  2. do­koń­cze­niu dzia­łań zwią­za­ny­ch z iden­ty­fi­ka­cją ko­ni w ma­so­wym po­gło­wiu, tak aby w naj­bliż­szej przy­szło­ści iden­ty­fi­ko­wać tyl­ko no­wo na­ro­dzo­ne źre­bię­ta, oraz pod­ję­ciu dzia­łań zmie­rza­ją­cy­ch do prze­ję­cia przez Związek za­dań zwią­za­ny­ch ze zna­ko­wa­niem ko­ni za po­mo­cą mi­kro­tran­spon­de­rów, je­że­li ta­ki wy­móg wpro­wa­dzą prze­pi­sy Unii Europejskiej; z my­ślą o ewen­tu­al­nym prze­ję­ciu te­go za­da­nia prze­szko­li­li­śmy już pra­cow­ni­ków inżynieryjno-​technicznych OZHK/​WZHK w za­kre­sie zna­ko­wa­nia ko­ni przy uży­ciu mi­kro­tran­spon­de­rów oraz za­mie­rza­my ozna­ko­wać na koszt OZHK i PZHK mło­de ogie­ry i kla­cze wpi­sy­wa­ne w 2006 r. do ksiąg, oczy­wi­ście na wnio­sek i za zgo­dą ich wła­ści­cie­li,
  3. roz­wi­nię­ciu ak­cji szko­leń ho­dow­ców ko­ni, przy wspar­ciu środ­ków po­mo­co­wy­ch Unii Europejskiej prze­wi­dzia­ny­ch na la­ta 2007-​2013.

Na za­koń­cze­nie te­go spra­woz­da­nia chce­my po­dzię­ko­wać wszyst­kim ho­dow­com i dzia­ła­czom za­an­ga­żo­wa­nym spo­łecz­nie w dzia­łal­no­ść Związku. Bez wa­szej bez­in­te­re­sow­nej po­mo­cy nie by­ło­by moż­li­we funk­cjo­no­wa­nie na­szej or­ga­ni­za­cji. Dziękujemy wszyst­kim urzę­dom, in­sty­tu­cjom i or­ga­ni­za­cjom, któ­re współ­pra­cu­ją ze Związkiem, za ich życz­li­wo­ść i po­moc, a szcze­gól­nie Ministerstwu Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

I na ko­niec, ale nie­mniej ser­decz­nie, chce­my po­dzię­ko­wać wszyst­kim pra­cow­ni­kom okręgowych/​wojewódzkich związ­ków ho­dow­ców ko­ni i Polskiego Związku Hodowców Koni za wiel­ki wkład pra­cy, szcze­gól­nie w iden­ty­fi­ka­cję ko­ni w mi­nio­nym okre­sie.

  • RSS
  • Newsletter
  • Facebook
  • Google+
  • GoldenLine
  • YouTube